دريا در قرآن، حديث و فقه اسلامي

دريا در قرآن، حديث و فقه اسلامي - عبداللهی، مهدی - الصفحة ٤٧

دريا و موجودات دريايى مانند تمام موجودات ديگر حمد و تسبيح خدا را گويند: «وَلكِن لَّا تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ.» (اسراء: ٤٤)
موسئى نيست كه صداى انا الحق شنود ورنه اين زمزمه در هيچ شجر نيست كه نيست‌ در مورد حمد و تسبيح دريا و مخلوقات دريايى، اشاراتى در احاديث و ادعيه آمده از جمله كلامن اميرالمؤمنين عليه‌السلام در صحيفه علويه كه مى‌فرمايد:
وَالْحَمْدُ لِلَّهِ بِما حَمِدَتْهُ بِهِ بِحارُهُ وَ ما فيها. «١» ستايش خداى را به آنچه درياها و محتويات آنها بدان ستايش حق مى‌كنند.
و همين مضمون در دعايى ديگر چنين آمده است:
وَ بِالَّذى‌ تُسَبِّحُ لَهُ السَّمواتُ وَالْأَرَضُونَ بِأَطْرافِها وَالْبِحارُ بِأَمْواجِها وَالْحيتانُ فى‌ بِحارِها. «٢» و به آن نامت كه آسمانها و زمينها با تمام جوانبشان و درياها با امواجشان و ماهيان در درياها با آن تسبيح تو را گويند.
علم خداوند به اسرار درياها آفريدگار دانا و توانا از راز تمام هستى و اسرار كل مخلوقات؛ آگاه است و آنچه در درياى ژرف و اعماق اقيانوسها مى‌گذرد و آمد و شد ماهيان و جانداران ديگر دريايى حتى نفس كشيدن آنها و پيمانه و وزن آب درياها و اقيانوسها همه و همه براى خدا معلوم است و هيچ چيز مانع و حاجب علم خداوند نيست چرا كه او خالق و بر همه هستى محيط است.
أَلَا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ. (ملك: ١٤)
اكنون به چند حديث و دعا در اين زمينه توجه كنيم:
اللَّهُمَّ إِنّى‌ أَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذى‌ بِهِ تَقُومُ السَّماءُ وَ بِهِ تَقُومُ الْأَرْضُ ... وَ بِهِ أَحْصَيْتَ عَدَدَ