دريا در قرآن، حديث و فقه اسلامي

دريا در قرآن، حديث و فقه اسلامي - عبداللهی، مهدی - الصفحة ٦٢

١. از نظر حجم: مقدار آبى است كه اگر در ظرفى كه طول و عرض و ارتفاع آن هر يك سه وجب و نيم باشد، شناخت آب كر بريزند ظرف را پر كند.
٢. از نظر وزن: آب كر، آبى است كه وزن آن ٤١٩/ ٣٧٧ كيلوگرم باشد. «١» با تعريفى كه براى آب كرد شده است، آب دريا داخل در آب كر خواهد بود و احكام آب كر بر آن مترتب مى‌شود.
احكام آب كر اگر عين نجاست مانند بول و خون به آب كر برسد چنانچه به واسطه آن بو يا رنگ يا مزه آب تغيير كند، آب نجس مى‌شود و اگر تغيير نكند نجس نمى‌شود. «٢» اگر بوى آب كر به واسطه غير نجاست تغيير كند، نجس نمى‌شود. «٣» اگر عين نجس مانند خون به آبى كه بيشتر از كر است برسد و بو يا رنگ يا مزه قسمتى از آن را تغيير دهد، چنانچه مقدارى كه تغيير نكرده كمتر از كر باشد تمام آب نجس مى‌شود و اگر به اندازه كر يا بيشتر باشد فقط مقدارى كه بو يا رنگ يا مزه آن تغيير كرده نجس است. «٤» آبى كه به اندازه كر بوده، اگر انسان شك كند، از كر كمتر شده يا نه، مثل آب كر است، يعنى چيز نجس شده را پاك مى‌كند و اگر نجاستى هم به آن برسد نجس نمى‌شود. و آبى كه كمتر از كر بوده و انسان شك دارد به مقدار كر شده يا نه حكم آب كر را ندارد. «٥» كر بودن آب به دو راه ثابت مى‌شود: اوّل آن كه خود انسان يقين كند. دوّم آن‌كه دو مرد عادل خبر دهند. «٦» اگر در كشتى- بدون وجود مخزن- آب را به وسيله شلنگ از دريا بردارند و مورد استفاده قرار