دريا در قرآن، حديث و فقه اسلامي - عبداللهی، مهدی - الصفحة ١١٠

اسلام «مثل نابودى كعبه» قيام كنند بر همه واجب است از اين كار جلوگيرى كنند.
اگر رسانه‌هاى گروهى چيزى بر ضد اسلام بنويسند يا منتشر كنند، بر تمام مسلمانان- در همه جا- واجب است موضع‌گيرى كنند.
اگر كارى كه بر خلاف اسلام است، به اسم اسلام در جامعه مطرح شود «يا به عبارت ديگر بدعت در دين پيدا شود» بر همه كسانى كه قدرت دفاع كردن دارند واجب است از دين دفاع كنند، چه اثر داشته باشد يا نداشته باشد.
اگر سكوت مسلمانان در مقابل ظالمان موجب شود كه آنان جرأت پيدا كنند و بيشتر مرتكب حرام شوند، واجب است موضع‌گيرى كنند. «١» براى امر به معروف و نهى از منكر مراتبى است و جايز نيست با احتمال حاصل شدن مقصود از مرتبه پايين به مراتب ديگر عمل شود. «٢» ١. مرتبه اوّل: با شخص معصيت كار طورى عمل شود كه بفهمد براى ارتكاب او به معصيت، اين نحو عمل با او شده است. مثل اين كه از او رو برگرداند، يا با چهره عبوس با او ملاقات كند، يا ترك مراوده با او كند و از او اعراض كند به نحوى كه معلوم شود اين امور براى آن است كه او ترك معصيت كند. «٣» مراتب امر به معروف ٢. مرتبه دوم از امر به معروف و نهى از منكر، امر و نهى به زبان است، و نهى از منكر پس با احتمال تأثير و حصول شرايط گذشته، واجب است اهل معصيت را نهى كنند و تارك واجب را امر كنند به آوردن واجب. «٤» ٣. مرتبه سوم توسل به زور و جبر است، پس اگر بداند يا اطمينان داشته باشد كه ترك منكر نمى‌كند، يا واجب را بجا نمى‌آورد مگر با اعمال زور و جبر، واجب است لكن بايد تجاوز از قدر لازم نكنند. «٥»