دريا در قرآن، حديث و فقه اسلامي - عبداللهی، مهدی - الصفحة ٣١

زندگى موجودات دريا، به وسيله باران است، پس هنگامى كه باران نبارد، هم دريا به فساد كشيده مى‌شود و هم خشكى، و نباريدن باران، زمانى است كه گناهان فزونى گيرد.
تمثيل‌ در كلام الهى (قرآن مجيد)، از دريا در سه مورد به عنوان تمثيل استفاده شده، كه براى تكميل بحث، آيات زيبا و جالب آن را همراه با ترجمه مى‌خوانيد:
قُل لَّوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَاداً لِكَلِمَاتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَن تَنفَدَ كَلِمَاتُ رَبِّي وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهِ مَدَداً. (كهف: ١٠٩)
بگو اگر دريا، براى نوشتن كلمات پروردگار من، مركّب بشود، پيش از تمام شدن كلمات پروردگار من، آب دريا تمام خواهد شد وگرچه نظير آن دريا را نيز به كمك آوريم.
أَوْ كَظُلُمَاتٍ فِي بَحْرٍ لُجِّيٍّ يَغْشَاهُ مَوْجٌ مِّن فَوْقِهِ مَوْجٌ مِن فَوْقِهِ سَحَابٌ ظُلُمَاتٌ بَعْضُهَا فَوْقَ بَعْضٍ إِذَا أَخْرَجَ يَدَهُ لَمْ يَكَدْ يَراهَا وَمَن لَّمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُوراً فَمَا لَهُ مِن نُورٍ. (نور: ٤٠)
يا (اعمال كافران) مانند ظلماتى است، در يك درياى پهناور، كه موجى آن را پوشانيده، بر فراز آن، موج ديگرى است و بر فراز آن، ابرى تاريك، كه هر يك، ظلمتى است بر فراز ديگرى، آنچنان كه هرگاه دست خود را (از آستين) خارج كند، ممكن نيست آن را ببيند! و كسى كه خدا به او نورى نداده، نورى براى او نيست.
وَلَوْ أَنَّمَا فِي الْأَرْضِ مِن شَجَرَةٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِن بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ مَّا نَفِذَتْ كَلِمَاتُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِيرٌ حَكِيمٌ. (لقمان: ٢٧)
و اگر همه درختان روى زمين قلم شوند، و آب دريا به كمك هفت درياى ديگر، مركب گردند نگارش كلمات خدا (موجودات بى‌نهايت آفرينش) ناتمام مى‌ماند همانا، خداوند مقتدر و حكيم است.
قصص قرآن در رابطه با دريا ١. طوفان نوح و كشتى نجات‌