دريا در قرآن، حديث و فقه اسلامي

دريا در قرآن، حديث و فقه اسلامي - عبداللهی، مهدی - الصفحة ٤٢

راهنمايى آنان مشغول گرديد. «١» درس مهمى كه از داستان يونس گرفته مى‌شود اين است كه خداوند با كسى خويشاوندى ندارد، بلكه اگر از پيامبرى هم كه نماينده او به سوى قومى است، ترك اولايى ظاهر شود، بر او تنگ مى‌گيرد و هشدارش مى‌دهد و هيچ كس نمى‌تواند به حساب رابطه‌اش با خدا و نزديكى به درگاهش از فرمان او روى برتابد، يا با بندگان او به گونه‌اى رفتار كند كه او نمى‌پسندد.
٦. اصحاب سبت‌ يكى از داستانهاى آموزنده قرآن، قصه اصحاب «سبت» است. در آن هنگام، بنى‌اسرائيل مأمور بودند؛ روز شنبه را بزرگ بشمارند و در آن روز، به عبادت خدا پرداخته و از كارهاى دنيوى پرهيز نمايند؛ لكن گروهى از بنى‌اسرائيل، كه در كنار دريا و در شهر «ايله» «٢» زندگى مى‌كردند به خاطر شيوع فسق و گناه در بين آنها، مورد آزمايش خداوند قرار گرفتند.
روزهاى شنبه كه آنها طبق آيين مذهبى خود وظيفه داشتند به عبادت بپردازند و از طرفى صيد ماهى نيز ممنوع بود، ماهيان فراوانى در كنار ساحل ظاهر مى‌شدند كه صيد آنها خيلى آسان بود امّا روزهاى ديگر، ماهيان به طرف عمق دريا مى‌رفتند و صيد آنها مشكل مى‌شد.
عدّه‌اى از مردم شهر، انجمن كردند كه چاره‌اى بينديشند و گفتند:
چرا اين همه ماهى را كه صيد آن آسان است، از دست بدهيم و در روزهاى ديگر با زحمت و تلاش هم نتوانيم ماهى زيادى به دست آوريم.
از اين رو حيله‌اى به كار بستند و حوضچه‌هايى در كنار ساحل، ايجاد نمودند كه ماهيان، در روز شنبه وارد آنجا مى‌شدند و وقتى مى‌خواستند به داخل دريا برگردند راه بازگشت را مسدود مى‌ديدند روز يك شنبه ماهيان حوضچه‌ها را صيد مى‌كردند.
در مقابل اين گروه كه شايد اكثريت را تشكيل مى‌دادند بقيّه مردم به دو دسته تقسيم شدند: