حسن بن جهم به امام رضا (ع) عرض كرد: «البَرُّ احبُّ الَىَّ» سفر زمينى برايم دوست داشتنى‌تر است. امام فرمود: «وَ الَىَّ» براى من نيز چنين است. «١» و در حديث ديگر امام رضا (ع) فرمود:
أُخْرُجْ بَرّاً. «٢» از راه خشكى برو.
و امام صادق (ع) از پدرانش نقل نموده كه پيامبر (ص) فرمود:
إِنَّ اللَّهَ كَرِهَ رُكُوبَ الْبَحْرِ فى‌ هَيَجانِهِ. «٣» خداوند سفر دريايى هنگام طوفان را خوش ندارد.
ما أَجْمَلَ الْطَّلَبَ مَنْ رَكِبَ الْبَحْرَ. «٤» اجمال و قناعت در طلب روزى نكرده كسى كه سوار بر دريا شده، يعنى جهت تجارت اقدام به سفر دريايى كرده است.
از امام صادق عليه‌السلام روايت شده كه فرمود:
كانَ أَبى‌ عَلَيْهِ‌السَّلامُ يَكْرَهُ رُكُوبَ الْبَحْرِ لِلتّجارَةِ. «٥» پدرم، كه درود خدا بر او باد، سفر دريايى براى تجارت را دوست نمى‌داشت.
معلّى بن خنيس مى‌گويد از امام صادق (ع) در مورد مسافرت دريايى سؤال كردم فرمود:
يُكْرَهُ رُكُوبُ الْبَحْرِ لِلتِّجارَةِ إِنَّ أَبى‌ يَقُولُ إِنَّكَ تَضُرُّ بِصَلاتِكَ هُوَ ذَا النَّاسُ يَجِدُونَ أَرْزاقَهُمْ وَ مَعائِشَهُمْ. «٦» سفر دريايى براى تجارت پسنديده نيست، همانا پدرم مى‌گفت: (با مسافرت دريايى) به نمازت آسيب مى‌رسانى اين مردمند كه روزى و معاش خود را در (غير سفر دريايى هم) به دست مى‌آورند.