دريا در قرآن، حديث و فقه اسلامي - عبداللهی، مهدی - الصفحة ٤٦

پس آسمانها مطيعانه به فرمانش گردن نهادند و زمين با كوههايش روى آب استقرار يافت.
در برخى دعاها در مورد مطيع بودن درياهاى پرموج و اقيانوسهاى خروشان در مقابل عظمت پروردگار چنين مى‌خوانيم:
اللَّهُمَّ إِنّى‌ أَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذى‌ إِذا ذُكِرْتَ بِهِ تَزَعْزَعَتْ مِنْهُ السَّماواتُ وَانْشَقَّتْ مِنْهُ الْأَرَضُونَ وَ تَقَطَّعَتْ مِنْهُ السَّحابُ وَ تَصَدَّعَتْ مِنْهُ الْقُلُوبُ وَ تَزَلْزَلَتْ مِنْهُ الْجِبالُ وَ جَرَتْ مِنْهُ الرّياحُ وَانْتَقَصَتْ مِنْهُ الْبِحارُ وَاضْطَرَبَتْ مِنْهُ الْأَمْواجُ «١» پروردگارا! تو را مى‌خوانم به آن نامت كه هرگاه به آن ياد شوى آسمانها به لرزش آيند و زمينها شكافته شوند و ابرها پاره پاره و دلها قطعه قطعه گردند و كوهها بلرزند و بادها به جريان افتند و درياها نقصان پذيرند و امواج دريا به هم برخورد كنند و نيز در همين زمينه در ادعيه مأثوره چنين آمده است:
و بالاسم الذى استقرت به الارضون على قرارها والجبال على أماكنها (مناكبها) والبحار على حدودها «٢» خداوندا! تو را مى‌خوانم به آن نامى كه زمينها توسط آن به جاى خود مستقرّ شدند و كوهها بر مكانهاى خود (يا شانه‌هاى زمين) قرار گرفته و درياها در حدود خود استقرار يافتند و از برخى روايات استفاده مى‌شود اقيانوسهايى كه هم‌اكنون قسمت خشكى زمين را احاطه كرده‌اند بعد از طوفان حضرت نوح عليه‌السلام به وجود آمده‌اند.
فَبَلَغَتِ الْأَرْضُ ماءَها وَ بَقِى ماءُ السَّماءِ فَصيرَ بَحْراً حَوْلَ الدُّنْيا.
سپس زمين آب خود را فرو برد و آب آسمان به حال خود ماند پس تبديل شد به دريايى كه محيط بر زمين است.
تسبيح درياها و موجودات دريايى‌