دريا در قرآن، حديث و فقه اسلامي

دريا در قرآن، حديث و فقه اسلامي - عبداللهی، مهدی - الصفحة ٦٩

راست گردن را هم مى‌شويد.
بعد طرف چپ بدن را مى‌شويد، و براى آن‌كه يقين كند مقدار لازم را شسته مقدارى از طرف راست بدن و طرف چپ گردن را هم مى‌شويد. «١» ١. هم‌زمان با نيت غسل، يا دفعةً تمام بدن را در آب فروبرد. «٢» ٢. يا به تدريج در آب فرو رود تا تمام بدن را آب فرا گيرد و غسل ارتماسى احتياط واجب آن است كه تمام بدن در يك آن زير آب باشد. «٣» ٣. در غسل ارتماسى، اگر همه بدن زير آب باشد و بعد از نيتِ غسل بدن را حركت دهد غسل او صحيح است. «٤» ١. پاك باشد.
شرايط آب غسل ٢. مطلق باشد.
٣. مباح باشد. «غصبى نباشد» «٥» با توجه به اين‌كه آب دريا، داراى اين شرايط است يعنى هم پاك است و هم مطلق است و هم مباح وضو و غسل با آب دريا اشكال ندارد.
با توجه به روش اقسام وضو و غسل، با آب دريا هم مى‌توان به صورت ترتيبى و هم به صورت ارتماسى غسل و وضو را به جا آورد.
شور بودن آب دريا و يا تلخ بودن آن مانع صحت وضو و غسل نيست و آب را مضاف نمى‌كند.