دريا در قرآن، حديث و فقه اسلامي

دريا در قرآن، حديث و فقه اسلامي - عبداللهی، مهدی - الصفحة ٥٣

ثُمَّ يُجاوِزُ حَتّى‌ يَأْتِىَ عَلى‌ صَفّ الشُّهَداءِ فَيَنْظُرُونَ إِلَيْهِ (الشُّهَداءُ) ثُمَّ يَقُولُونَ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ الرَّبُّ الرَّحيمُ إِنَّ هذَا الرَّجُلَ مِنَ الشَّهُداءِ نَعْرِفُهُ بِسَمْتِهِ وَ صِفَتِهِ غَيْرَ أَنَّهُ مِنْ شُهَداءِ الْبَحْرِ فَمِنْ هُناكَ أُعْطِىَ مِنَ الْبَهاءِ وَالْفَضْلِ ما لَمْ نُعْطَهُ؛ قالَ: فَيَتَجاوَزُ حَتّى‌ يَأْتِىَ (عَلى‌) صَفّ شُهَداءِ الْبَحْرِ فى‌ صُورَةِ شَهيدٍ فَيَنْظُرُ إِلَيْهِ شُهَداءُ الْبَحْرِ فَيَكْثُرُ تَعَجُّبُهُمْ وَ يَقُولُونَ: إِنَّ هذا مِنْ شُهَداءِ الْبَحْرِ نَعْرِفُهُ بِسَمْتِهِ وَ صِفَتِهِ غَيْرَ أَنَّ الْجَزيرَةَ الَّتى‌ أُصيبَ فيها كانَتْ أَعْظَمَ هَوْلًا مِنَ الْجَزيرَةِ الَّتى‌ أُصِبْنا فيها فَمِنْ هُناكَ أُعْطِىَ مِنَ الْبَهاءِ وَالْجَمالِ وَالنُّورِ ما لَمْ نُعْطَهُ ... الحديث. «١» اى سعد! قرآن را بياموزيد زيرا قرآن در بهترين صورتها كه مردم ديده‌اند روز قيامت بيايد و مردم در يكصد و بيست هزار صف هستند كه هشتاد هزار آن صفها از امت محمد (ص) است و چهل هزار صف از امتهاى ديگر، پس به صورت مردى در برابر صف مسلمانان درآيد و آنها به وى نظر كنند و گويند: معبودى جز خداى بردبار و كريم نيست، همانا اين مردى از مسلمانان است كه به سيما و صفت او را بشناسيم جز اينكه او درباره قرآن كوشاتر از ما بوده و از اين رو درخشندگى و زيبايى و روشنى بيشترى به او داده شده كه به ما داده نشده، سپس از آنها بگذرد تا در برابر صف شهيدان قرار گيرد.
شهداء بر او نظر كنند و گويند: معبودى جز خداى پرورش‌دهنده مهربان نيست. اين مرد از شهيدان است كه ما او را به سيما و صفت بشناسيم جز اينكه او از شهيدان در دريا است. و از اينجا به او زيبايى و برترى داده‌اند و به ما نداده‌اند، فرمود: پس بگذرد تا به صورت شهيدى در برابر صف شهيدان دريا رسد، پس آنان به او نگاه كنند و شگفت آنها بسيار گردد و گويند، اين از شهيدان در دريا است كه ما او را به علامت و صفت بشناسيم جز اينكه آن جزيره كه اين (مرد) در آن شهيد شده است هولناك‌تر از جزيره‌اى كه ما در آن گرفتار شديم بوده و روى اين جهت است كه به او درخشندگى و زيبايى و روشنى بيشترى از ما داده‌اند و در كتاب «كنز العمَّال» آمده است: