دريا در قرآن، حديث و فقه اسلامي

دريا در قرآن، حديث و فقه اسلامي - عبداللهی، مهدی - الصفحة ٦٤

٢. حيواناتى كه داراى خون جهنده نيستند مثل ماهى.
مردار حيوانى كه خون جهنده دارد، نجس است. چه خودش مرده باشد يا به غير دستورى كه در شرع معين شده آن را كشته باشند و ماهى چون خون جهنده ندارد، اگر چه در آب بميرد پاك است. «١» اين حكم اختصاص به ماهى ندارد بلكه هر حيوانى كه خون جهنده نداشته باشد چنين است بنابراين اگر حيوانات ديگرى در دريا پيدا شوند كه خون جهنده نداشته باشند، همين حكم را خواهند داشت.
آنچه راجع به مردار دريايى گفته شد مربوط به خود مردار و اجزايى از آن‌كه داراى روح است مى‌باشد، ولى چيزهايى از مردار مثل پشم و مو و كُرك و دندان و استخوان كه روح ندارند پاك است. «٢» احكام تخلى «بول و غايط كردن» واجب است انسان، وقت تخلى و مواقع ديگر، عورت خود را از كسانى كه مكلفند، اگرچه مثل خواهر و مادر با او محرم باشند و همچنين از ديوانه مميّز و بچه‌هاى مميّز كه خوب و بد را مى‌فهمند، بپوشاند ولى زن و شوهر لازم نيست عورت خود را از يكديگر بپوشانند. «٣» موقع تخلّى بايد طرف جلوى بدن يعنى شكم و سينه رو به قبله و پشت به قبله نباشد. «٤» با توجه به اين‌كه در دريا، كشتى در جهات مختلفى در حركت است و گاهى رو به قبله و گاهى از قبله منحرف مى‌شود لازم است اين نكته رعايت شود.
راه پيدا كردن قبله را بعداً تذكّر مى‌دهيم.
اگر قبله مشتبه شود و تفحّص از قبله بر او ممكن نباشد و برايش دشوار باشد تخلى را تأخير بيندازد تا قبله روشن شود، در اين صورت شخص مى‌تواند به هر طرفى بنشيند ولى اگر گمان او