دريا در قرآن، حديث و فقه اسلامي

دريا در قرآن، حديث و فقه اسلامي - عبداللهی، مهدی - الصفحة ٥٦

يا رَبَّ الْبَرارى‌ وَالْبِحارِ. «١» اى پروردگار خشكيها و درياها.
وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ أَوْزانِ مِياهِ الْبِحارِ. «٢» پروردگارا به اندازه وزن آب درياها تو را شكر گزارم.
... وَ بِعَدَدِ زِنَةِ ذَرِّ الرِّمالِ وَالتِّلالِ وَالْجِبالِ وَ عَدَدِ جُرَعِ ماءِ الْبِحارِ وَ عَدَدِ قَطَرِ الْأَمْطارِ وَ وَرَقِ الْاشْجارِ. «٣» (خداوندا حمد و سپاس تو را ... از اوّل دهر تا روز قيامت) و به اندازه وزن ذرات رملها، تپه‌ها و كوهها و به عدد جرعه‌هاى آب درياها و به شمار قطرات بارانها و برگ درختان.
از رسول خدا (ص) روايت كرده‌اند كه فرمود:
حَدِّثُوا عَنِ الْبَحْرِ وَ لا حَرَجَ. «٤» از دريا سخن گوييد كه اشكالى ندارد. يعنى سخن در مورد دريا و عجايب آن بى‌جا نيست.