دريا در قرآن، حديث و فقه اسلامي - عبداللهی، مهدی - الصفحة ٥٢

حَسَنَةً. «١» كسى كه به حساب خداوند و با نيّت خالص براى حفاظت از (مرزهاى آبى) مسلمين، به دريا برود، خداوند در مقابل هر قطره‌اى كه در درياست، حسنه‌اى براى او مى‌نويسد.
عَلِّمُوا أَوْلادَكُمُ السِّباحَةَ وَالرّمايَةَ. «٢» فرزندان خود را شنا و تيراندازى بياموزيد.
به قرينه اينكه شنا و تيراندازى با هم ذكر شده‌اند معلوم مى‌شود شنا جهت امور رزمى و آمادگى براى نبرد در روى آب است.
خلاصه آنچه از احاديث اين فصل معلوم مى‌شود به قرار ذيل است:
اول اينكه ارزش جنگ دريايى ده برابر ارزش جنگ زمينى است.
دوم اينكه جنگ در دريا مانند جنگ در ركاب رسول خداست.
سوم اينكه مرزبانى دريايى ارزش بى‌حساب دارد.
فضيلت شهادت در دريا از پيامبر (ص) نقل شده است:
إِنَّ شُهَداءَ الْبَحْرِ أَفْضَلُ عِنْدَاللَّهِ مِنْ شُهَداءِ الْبَرِّ. «٣» همانا شهداى دريا افضلند در پيشگاه خداوند از شهداى خشكى.
سعد خفّاف در حديثى ديگر از امام باقر (ع) چنين نقل كرده است:
يا سَعْدُ تَعَلَّمُوا الْقُرْآنَ فَإِنَّ الْقُرْانَ يَأْتى‌ يَوْمَ الْقِيامَةِ فى‌ أَحْسَنِ صُوَرَةِ نَظَرَ إِلَيْهَا الْخَلْقُ وَالنَّاسُ صُفُوفٌ عِشْرُونَ وَ مِأَةُ أَلْفِ صَفّ، ثَمانُونَ أَلْفِ صَفّ أُمَّةُ مُحَمَّدٍ وَ أَرْبَعُونَ أَلْفَ صَفٍّ مِنْ سائِرِ الْأُمَمِ فَيَأْتى‌ عَلى‌ صَفّ الْمُسْلِمينَ فى‌ صُورَةِ رَجُلٍ فَيُسَلِّمُ فُيَنْظُرُونَ إِلَيْهِ ثُمَّ يَقُولُونَ: لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ الْحَليمُ الْكَريمُ إِنَّ هذَا الرَّجُلَ مِنَ الْمُسْلِمينَ نَعْرِفُهُ بِنَعْتِهِ وَ صِفَتِهِ غَيْرَ أَنَّهُ كانَ أَشَدَّ اجْتِهاداً مِنَّا فِى الْقُرْآنِ فَمِنْ هُناكَ أُعْطِىَ مِنَ الْبَهاءٍ وَالْجَمالِ وَالنُّورِ ما لَمْ نُعْطَهُ‌