دريا در قرآن، حديث و فقه اسلامي - عبداللهی، مهدی - الصفحة ٩٣

پرندگان دريا نيز، از طريق همين نشانه‌ها، شناخته مى‌شوند. هر پرنده‌اى كه يكى از اين نشانه‌ها را داشته باشد، حلال‌گوشت است، گرچه ماهى بخورد. «١» اگر پرنده‌اى در حال پرواز بود و نتوانست تشخيصى دهد كه آيا بيشتر، بالهاى خود را حركت مى‌دهد، يا بيشتر، بالهاى خود را نگه مى‌دارد، بايد به نشانه‌هاى ديگر رجوع كند و از طريق آن نشانه‌ها آن را شناسايى كند. «٢» تخم پرندگان در حلال بودن و حرام بودن تابع خود پرندگان است؛ يعنى هر پرنده‌اى كه حلال است تخم آن نيز حلال مى‌باشد و هر پرنده‌اى كه حرام است، تخم آن نيز حرام است. «٣» تذكيه ماهى و احكام آن‌ اگر ماهى فلس‌دار را زنده از آب بگيرند و بيرون آب جان دهد، پاك و خوردن آن حلال است و چنانچه در آب بميرد پاك است، ولى خوردن آن حرام مى‌باشد. و ماهى بى‌فلس را اگرچه زنده از آب بگيرند و بيرون آب جان دهد حرام است. «٤» اگر ماهى از آب بيرون بيفتد، يا موج آن را بيرون بيندازد، يا آب فرو رود و ماهى در خشكى بماند، چنانچه پيش از آنكه بميرد، با دست يا به وسيله ديگر، كسى آن را بگيرد، بعد از جان دادن حلال است. «٥» كسى كه ماهى را صيد مى‌كند، لازم نيست مسلمان باشد و در موقع گرفتن، نام خدا را ببرد.
ولى مسلمان بايد بداند كه آن را زنده گرفته‌اند و در خارج آب مرده است. «٦» ماهى مرده‌اى كه معلوم نيست آن را زنده از آب گرفته‌اند يا مرده، چنانچه در دست مسلمان باشد، حلال است و اگر در درست كافر باشد، اگرچه بگويد آن را زنده گرفته‌ام حرام مى‌باشد. «٧»