دريا در قرآن، حديث و فقه اسلامي - عبداللهی، مهدی - الصفحة ٩٢

با توجه به اين كه پرندگان دريايى با بقيّه پرندگان فرقى ندارند، بنابراين معيار شناخت پرندگان حلال‌گوشت را بيان مى‌كنيم، تا حلال بودن يا حرام بودن پرندگان دريايى روشن شود.
حلال بودن و يا حرام بودن برخى از پرندگان در شريعت اسلام به اسم تصريح شده است.
از پرندگان حلال گوشت، انواع كبوترها به هر رنگى كه باشند، كبك، مرغابى، مرغ خانگى و انواع گنجشكها و ... مى‌باشند. «١» از پرندگان حرام گوشت، خفاش، طاووس و هر پرنده‌اى كه داراى چنگال است، چه چنگالها به درّندگى آنها كمك كند، يا نكند و احتياط واجب اجتناب كردن از انواع كلاغهاست. «٢» ساير پرندگانى كه در شرع به حلال بودن يا حرام بودن آنها به اسم تصريح نشده، با علائم و نشانه‌هاى زير مى‌توان به حلال بودن يا حرام بودن آنها پى برد.
١. هر پرنده‌اى كه هنگام پرواز، بيشتر بالهاى خود را باز نگاه مى‌دارد و كمتر آن را به هم مى‌زند، حرام‌گوشت است و هر پرنده‌اى كه بالهاى خود را هنگام پرواز بيشتر حركت مى‌دهد و كمتر آن را باز نگاه مى‌دارد، حلال‌گوشت است.
علائم تشخيص ٢. هر پرنده‌اى كه داراى چينه‌دانا باشد «محل جمع شدن پرندگان حلال گوشت دانه و ساير غذاها، هنگام فرو دادن» حلال گوشت مى‌باشد.
٣. پرنده‌اى كه داراى سنگدان باشد. «محل جمع شدن سنگ‌ريزه‌هايى كه پرنده مى‌خورد» حلال‌گوشت است.
٤. هر پرنده‌اى كه پشت پاى او داراى زايده‌اى مشابه انگشت باشد «مانند مرغ» حلال‌گوشت است. «٣»