دريا در قرآن، حديث و فقه اسلامي - عبداللهی، مهدی - الصفحة ٨٧

وقتى كه به حدّ ترخص نرسيده‌اند، نمى‌توانند روزه خود را باطل كنند و اگر قبل از رسيدن به حد ترخص روزه خود را باطل كنند، بنابر احتياط واجب بايد كفاره هم بدهند. «١» كسانى كه كار كردن در كشتى شغلشان نيست، اگر قبل از ظهر مسافرت كنند و مسافت شرعى را طى كنند و قبل از ظهر نيز به پايگاه اصلى برگردند، اگر قصد دارند ده روز در پايگاه بمانند چنانچه در طول سفر كارى كه در روزه را باطل مى‌كند انجام نداده‌اند، بايد آن روز را روزه بگيرند و اگر كارى كه روزه را باطل مى‌كند انجام داده‌اند روزه آن روز بر آنان واجب نيست.
كسى كه نمى‌داند روزه مسافر باطل است اگر در سفر روزه بگيرد و در بين روز مسأله را بفهمد روزه‌اش باطل مى‌شود و اگر تا مغرب نفهمد روزه‌اش صحيح است. «٢» اگر روزه‌دار عمداً تمام سر را در آب فرو برد، اگر چه باقى بدن او از آب بيرون باشد، بنابر احتياط واجب بايد قضاى آن روزه را بگيرد. ولى اگر تمام بدن را آب بگيرد و مقدارى از سر بيرون باشد، روزه باطل نمى‌شود. «٣» اگر شك كند كه تمام سر زير آب رفته يا نه روزه‌اش صحيح است. «٤» اگر دريا در قرآن و حديث ٩٧ ١. كشورهاى اسلامى ص : ٩٧ روزه‌دار بى‌اختيار در آب بيفتد و تمام سر او را آب بگيرد، يا فراموش كند كه روزه است و سر در آب فرو برد، روزه او باطل نمى‌شود. «٥» اگر فراموش كند كه روزه است و سر را در آب فرو برد، يا ديگرى به زور سر او را در آب فرو برد، چنانچه در زير آب يادش بيايد كه روزه است، يا آن كس دست خود را بردارد، بايد فوراً سر را بيرون آورد و چنانچه بيرون نياورد، روزه‌اش باطل مى‌شود. «٦» اگر فراموش كند كه روزه است و به نيت غسل سر را در آب فرو برد، روزه و غسل او صحيح است. «٧»