دريا در قرآن، حديث و فقه اسلامي - عبداللهی، مهدی - الصفحة ٨٦

كشتى كار مى‌كنند يك جا بمانند، در سفر اوّل كه بعد از ماندن مى‌روند، حكم كارگر كشتى را ندارند و بايد با بقيّه شرايط نمازشان را شكسته بخوانند.
٤. كسانى كه كار كردن در دريا شغل آنهاست، ولى مسافرتى مى‌كنند كه در آن سفر كارگر كشتى نيستند «مثل اين‌كه براى زيارت يا سياحت سفر كنند» با توجه به بقيّه شرايط بايد نمازشان را شكسته بخوانند.
كسى كه شغلش مسافرت است، اگر چه براى بردن اثاثيّه منزل خود مسافرت كند، در غير سفر اوّل بايد نماز را تمام بخواند، ولى در سفر اوّل اگرچه طول بكشد، نمازش شكسته است. «١» سركشى در مقدار مسافت شرعى اگر شغلى شخصى به صورت دوره‌گردى باشد حكم راننده را دارد و نمازش تمام است و اگر به صورت دوره‌گردى نباشد مثل اين كه براى بازديد يك يا دو نقطه به مقصد برود و برگردد حكم ساير سفرها را دارد و نماز قصر است. در مقرّ هم در اين صورت بدون قصد اقامت نماز قصر است.
كسى كه شغلش كار كردن در دريا نيست، گرچه هر روز با كشتى يا قايق براى رفتن به محل كارش مسافت شرعى را طى كند با شرايط سفر بايد نمازش را شكسته بخواند. «٢» احكام روزه دريانوردان‌ كسانى كه كار كردن در كشتى شغل آنهاست، و همچنين كسانى كه سركشى به مقرها و پايگاههاى مختلف دريائى در مقدار مسافت شرعى به صورت دوره‌گردى شغل آنها است، همانطورى كه بايد نماز را تمام بخوانند، روزه را نيز بايد بگيرند.
كسانى كه كار كردن در كشتى شغلشان نيست، در مواردى كه بايد نماز را تمام بخوانند بايد روزه بگيرند، و در مواردى كه نمازشان شكسته است روزه آنان صحيح نيست.
كسانى كه كار كردن در كشتى شغل آنهاست، اگر قبل از ظهر به مسافرت غير شغلى بروند تا