دريا در قرآن، حديث و فقه اسلامي - عبداللهی، مهدی - الصفحة ٨٠

اگر مشغول نماز است و در صورت به پايان رسيدن نماز خطر جانى يا مالى براى او يا كسانى كه حفظ جان يا مال آنها واجب است پيدا مى‌شود، بايد نماز را بشكند.
اگر در كشتى مشغول نماز شود و در بين نماز خطرى براى كشتى پيش آيد، به طورى كه اگر نماز را به پايان ببرد، خطر متوجه كشتى مى‌شود، در اين صورت بايد نماز را بشكند. اگر ايستاده نماز خواندن، از نظر اطلاعاتى موجب ضرر و زيان براى خود او يا ديگران خواهد شد در اين صورت بايد نشسته نماز بخواند و اگر نشسته نماز خواندن، موجب لو رفتن و خطر جانى يا مالى مى‌شود بايد خوابيده نماز بخواند.
در نماز صبح يا مغرب و عشا كه بايد حمد و سوره را بلند بخواند، اگر در محلى است كه بلند خواندن موجب لو رفتن مى‌شود بايد آهسته بخواند.
اگر وقت نماز تنگ باشد، انسان ناچار شود كه سوره را نخواند، مثلًا بترسد كه اگر سوره را بخواند، دزد يا درنده يا چيز ديگرى به او صدمه بزند، نبايد سوره را بخواند و اگر در كارى عجله داشته باشد مى‌تواند سوره را نخواند. «١» در تنگى وقت بايد تسبيحات اربعه را يك مرتبه بگويد. «٢» نماز غوّاصان‌ برادرانى كه مشغول عمليات غواصى هستند، بايد سعى كنند، هنگام عمليات اگر وقت نماز داخل شده، اوّل نماز را بجا آورند بعد مشغول كار شوند. اگر داخل شدن وقت نماز نزديك است، در صورتى كه تأخير انداختن عمليات ضررى ندارد بهتر است صبر كنند تا وقت نماز داخل شود و بعد از خواندن نماز مشغول كار شوند.
اگر تا وقت نماز فاصله زيادى است، يا تأخير انداختن عمليات امكان ندارد، در صورتى كه بعد از عمليات وقت براى خواندن نماز دارند بايد صبر كنند تا بعد از پايان عمليات نماز را بجا آورند.
اگر تأخير عمليات امكان ندارد و در صورت مشغول شدن، بايد تا پايان وقت نماز مشغول كار باشد و نمى‌تواند از دريا بيرون بيايد، در اين صورت بايد همان حال غواصى نماز را بجا آورد.
با توجه به اين كه در حال غواصى نمى‌تواند شرايط عادى را داشته باشد، نمازش اضطرارى‌