دريا در قرآن، حديث و فقه اسلامي - عبداللهی، مهدی - الصفحة ٧٠

در مواردى كه استفاده كردن از آب دريا براى وضو گرفتن اشكال دارد، استفاده كردن از آن براى غسل كردن نيز اشكال دارد.
آنچه راجع به مضاف كردن آب دريا در بحث وضو گفته شد، در بحث غسل نيز جارى است و اگر مخلوط شدن آب دريا با نفت و امثال آن به حدّى برسد كه ديگر به آن آب گفته نشود، غسل كردن با آن باطل است.
آنچه در بحث وضو راجع به خشك بودن جاى مسح گفته شد در بحث غسل لازم نيست.
بنابراين اگر غواصى در زير آب، در حالى كه مشغول غواصى است بخواهد غسل كند لازم نيست از آب بيرون آيد و دو مرتبه زير آب برود بلكه در حال غواصى اگر آب به تمام بدن برسد و بدن پاك باشد، با نيت غسل كردن و حركت دادن بدن به اين نيت غسل انجام گرفته است.
غسل كردن با آب موجود در كشتى در صورتى كه آب موجود در آن داراى شرايط لازم باشد اشكال ندارد.
احكام ميّت‌ اگر كسى در كشتى بميرد، چنانچه جسد او فاسد نمى‌شود و بودن او در كشتى مانعى ندارد، بايد صبر كنند تا به خشكى برسند و او را در زمين دفن كنند وگرنه، بايد در كشتى غسلش بدهند و حنوط و كفن كنند و پس از خواندن نماز ميّت چيز سنگينى به پايش ببندند و به دريا بيندازند و يا او را در خمره بگذارند و درش را ببندند و به دريا بيندازند و اگر ممكن است بايد او را در جايى بيندازند كه فوراً طعمه حيوانات نشود. «١» غسل و كفن و نماز و دفن مسلمانان دوازده‌امامى بر هر مكلّفى واجب است، و اگر بعضى انجام دهند، از ديگران ساقط مى‌شود و چنانچه هيچكس انجام ندهد، همه معصيت كرده‌اند، و بنابر احتياط واجب حكم مسلمانى هم كه دوازده‌امامى نيست همين‌طور است. «٢» ١. با آبى كه با سدر مخلوط شده باشد.
ميّت را سه غسل مى‌دهند ٢. با آبى كه با كافور مخلوط شده باشد.