دريا در قرآن، حديث و فقه اسلامي - عبداللهی، مهدی - الصفحة ٢٨

درياها در آستانه روز قيامت‌ از قرآن مجيد و برخى روايات، استفاده مى‌شود كه در پايان عمر اين عالم، كه روز دگرگونيهاى بسيار عظيم و شگفت‌آور، در عالم هستى است؛ و زمين به صورت ديگرى در خواهد آمد، «يَوْمَ تُبَدُّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ ...» (ابراهيم: ٤٨) درياها و اقيانوسها نيز، شعله‌ور و منفجر گشته و يكپارچه آتش خواهند شد. به تفسير اجمالى آياتى كه در اين زمينه هست گوش دل مى‌سپاريم.
وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ. (طور: ٦)
سوگند به درياى آتشين! بحر مسجور به معناى درياى برافروخته و گداخته (مانند تنور) است كه در روز قيامت درياها بدين صورت درخواهند آمد.
وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ. (تكوير: ٦)
و در آن هنگام كه درياها شعله‌ور گردند.
سجّرت از ماده تسجير، و در اصل، به معناى برافروختن و شعله‌ور كردن آتش است، بنابراين مفهوم آيه بدين صورت خواهد بود: هنگامى كه درياها برافروخته و شعله‌ور شوند. اگر اين تعبير، در گذشته براى مفسّران عجيب بود؛ امروزه براى ما جاى تعجّب نيست؛ زيرا مى‌دانيم كه آب، از دو مادّه اكسيژن و ئيدروژن تركيب يافته، كه هر دو سخت، قابل اشتعال‌اند و بعيد نيست كه در آستانه قيامت، آب درياها تحت فشار قرار گرفته، تجزيه شده و تبديل به يكپارچه آتش گردند.
وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ. (انفطار: ٣)
و آنگاه كه درياها شكافته و منفجر مى‌شوند.
ممكن است منظور از آيه شريفه، انفجار و برافروخته شدن درياها و اقيانوسها در روز قيامت بوده و تعبير ديگرى از آيه شريفه «وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ» باشد.
اين آيات، به نحو ديگرى نيز تفسير شده است؛ زيرا تسجير و مسجور به معنى پر كردن و آكنده نيز آمده است، بنابراين ترجمه آيات شريفه، به ترتيب زير خواهد بود:
سوگند به درياى آكنده‌ آن هنگام، كه درياها لبريز و آكنده شوند.