بين رفتن ثروت ملى كشور اسلامى شود حرام است. «١» هر گونه رابطه با كافر كه موجب سلطه «اقتصادى يا سياسى يا نظامى و يا فرهنگى» آنان بر كشور اسلامى يا مسلمانان شود حرام است. «٢» ربا گرفتن مسلمان از كافر حربى اشكال ندارد. «٣» احتياط واجب آن است كه از دادن قرآن به كافر خوددارى كنند، و اگر قرآن در دست اوست در صورت امكان از او بگيرند. «٤» طهارت و نجاست كفار كافر يعنى كسى كه منكر خداست، يا براى خدا شريك قرار مى‌دهد، يا پيغمبرى حضرت خاتم الانبياء محمّد بن عبداللّه صلّى اللّه عليه آله و سلّم را قبول ندارد. نجس است و همچنين است اگر در يكى از اينها شك داشته باشد و نيز كسى كه ضرورى دين يعنى چيزى مثل نماز و روزه را كه مسلمانان جزء دين اسلام مى‌دانند منكر شود، چنانچه بداند آن چيز ضرورى دين است و انكار آن چيز، به انكار خدا يا توحيد يا نبوّت برگردد نجس مى‌باشد، و اگر ضرورى دين بودن آن را نداند به طورى كه انكار آن، به انكار خدا يا توحيد يا نبوّت برنگردد احتياطاً بايد از او اجتناب كرد گرچه لازم نيست. «٥» اگر پدر و مادر و جد و جدّه بچه نابالغ كافر باشند، آن بچه هم نجس است و اگر يكى از اينها مسلمان باشد بچه پاك است. «٦» كسى كه معلوم نيست مسلمان است يا نه پاك مى‌باشد. ولى احكام ديگر مسلمانان را ندارد مثلًا نمى‌تواند زن مسلمان بگيرد، و نبايد در قبرستان مسلمانان دفن شود. «٧»