قانون موازنه قوا در اسلام پايبند بودن به «قانون موازنه قوا» به عنوان يك قانون كلّى و اصل نظامى، جاى بحث و تأمّل دارد. چون اسلام گرچه طبق آيه شريفه «وادّوا لهم مااستطعتم من قوّة» به كمّيت و فراهم آوردن نيروى دفاعى و رزمى و سلاح و تجهيزات اهميّت قائل شده و با فرمان «كتب عليكم القتال» همه مسلمانان را به جهاد فراخوانده است، امّا در جذب نيروى جهادى دقّت لازم را منظور داشته و شرايط مهمّى را در گزينش آنان براى سازمان رزم، در نظر گرفته است.
- آثار تخريبى نيروهاى غير كيفى (فاقد شرايط)
حضور نيروهاى سست‌اراده، ضعيف ايمان، ترسو و بزدل، منافق و چندچهره، عافيت‌طلب و ... در سازمان نيروهاى مسلّح نه تنها بر توان رزمى، شوكت و عزّت و آوازه سپاه اسلام نمى‌افزايند، بلكه با كارشكنى‌ها، خيانت‌ها، سستى‌ها و جهادگريزى موجب اخلال در مسير اهداف جهاد و تضعيف روحيه رزمندگان مى‌گردند و در شرايط سخت جنگ، در پى مصالح و منافع خويش‌اند تا اهداف جهاد. قرآن كريم در چند آيه به آثار تخريبى نيروهاى ناخالص اشاره مى‌كند:
١- در جنگ حديبيه، خطاب به كسانى كه به آرزوى دستيابى به غنائم جنگى مى‌خواستند در جنگ شركت كنند، فرمود:
«قُلْ لَنْ تَتَّبِعُونَا كَذَلِكُمْ قَالَ اللَّهُ مِنْ قَبْلُ» «١» (اى پيامبر) بگو هرگز نبايد به دنبال ما بياييد؛ اين گونه خداوند از قبل گفته است.
قرآن درباره منافقان كه دل در گرو بيگانگان دارند و به فتنه‌انگيزى و ايجاد اختلاف بين نيروها مى‌پردازند مى‌فرمايد: