روبه‌روست و در طول تاريخ به تجربه ثابت شده آنچه كه بيش از هر چيز ناراحتى‌ها و دشوارى‌ها را كاهش داده و به انسان نيرو بخشيده و تلاش آدمى را دوچندان مى‌كند، انگيزه و ايمان راستين به خداوند است. ايمان به خداوند سرچشمه توانايى، قدرت، پايمردى، توكّل، آرامش، دليرى و اعتماد به نفس است كه در آموزش‌ها بايستى مورد عنايت ويژه قرر گيرد.
امام رضا عليه السلام در تبيين مفهوم ايمان فرمود:
«الْايمانُ مَعْرِفةٌ بِالْقَلْبِ وَقَوْلٌ بِاللّسانِ وَعَمَلٌ بِالارْكانِ» «١» ايمان به خداوند (داراى سه ركن است): اعتقاد و شناختن با دل، گفتار به زبان. و عمل در رفتار كردن با اعضا و جوارح.
بنابراين ايمان بر تمام وجود آدمى پرتو مى‌افكند و او را در هاله‌اى از نور الهى حفظ مى‌كند خداوند نيز مؤمنان را تحت حمايت خود قرار مى‌دهد و يارى رساندن به مؤمنان را بر خود لازم كرده است:
«وَكانَ حَقّاً عَلَيْنا نَصْرُ الْمُؤمِنينَ» «٢» و همواره يارى مؤمنان به عهده ماست.
«وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمْ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ» «٣» (مسلمانان) نه سستى كنيد و نه اندوهناك باشيد، چرا كه اگر شما ايمان داشته باشيد پيروز و برتريد.
در اين آيه شريفه، جمله «وانتم الاعلون» به منزله علت براى اندوهگين نشدن و سستى نكردن است. يعنى اگر مؤمن واقعى هستيد نبايد از تأخير پيروزى غمگين شويد و سست و ضعيف گرديد. زيرا ايمان به خدا سرانجام شما را به پيروزى نهايى خواهد رساند.
ايمان آثار شگفتى از خود برجاى مى‌نهد از قبيل اخلاص، توكل به خدا، شجاعت،