ندارم. (از پيش تو) باز گشتند در حالى كه چشمانشان پر از اشك بود. زيرا چيزى كه در راه خدا انفاق كنند نداشتند.
شأن نزول:
هفت نفر از فقراى انصار خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله رسيدند و تقاضا كردند وسيله‌اى براى شركت در جهاد در اختيارشان گذارده شود، امّا چون پيامبر صلى الله عليه و آله وسيله‌اى در اختيار نداشت، پاسخ منفى داد. آنان با چشمان پر از اشك از خدمت آن حضرت خارج شدند.
بعدها اين گروه به نام «بكّائون» ناميده شدند. «١» نكته: چنانچه از طرف دولت يا شخصى به فقير بذل شود و وسايل جهاد براى وى آماده گردد، از مصداق فقر خارج شده و ادلّه وجوب جهاد شامل حال وى مى‌شود. «٢» ٣- بردگان‌ از شرايط جهاد «حرّ» بودن است. بنابر اين جهاد از بردگان برداشته شده است، چون «بردگان» بايد در اختيار مولاى خود باشند و بدون اجازه مولايشان نمى‌توانند كارى انجام دهند. پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله از احرار (آزادگان) بر اسلام و جهاد در راه خدا و از بردگان فقط بر «اسلام» بيعت گرفت. «٣» البته اگر با اذن مولاى خويش به همراه آنان به ميدان جنگ آمده باشند، منعى نيست. «٤» ٤- زنان‌ زنان از جهاد معافند، به دليل روايات و فقدان توان جسمى كه لازمه جنگ است اميرمؤمنان عليه السلام فرمود: