وى را مجازات كند. پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود:
«مَنِ اغْتابَ مُؤمِناً غازِياً اوْ آذاهُ اوْ خَلَّفَهُ فى‌ اهْلِهِ بِسوءٍ نُصِبَ لَهُ يَوْمُ الْقِيامَةِ فَيَسْتَغْرِقَ حَسَناتَهُ ثُمَّ يُرْكَسُ فِى النّار اذا كانَ الْغازى‌ فى‌ طاعَةِ اللَّهِ عزَّوجلَّ»» هنگامى كه رزمنده مؤمنى در راه اطاعت خدا نبرد مى‌كند، اگر كسى او را غيبت كند يا اذيتش نمايد و يا در جانشينى رزمنده به خانواده‌اش بدى رساند، در روز قيامت عملش نصب العين او قرار مى‌گيرد تا اين كه نيكى‌هايش از بين مى‌رود، سپس در آتش جهنّم واژگون مى‌گردد.
٢- امتيازات مادّى‌ الف- حقوق و مزاياى شغل:
نيروهاى مسلّح براى انجام مأموريت‌هاى جهادى خويش به نحو احسن، نيازمند خاطرى آسوده هستند. در اين بستر مى‌بايست: ١- حقوق و مزايايى مكفى و در حدّ رفع نيازهايشان دريافت كنند.
٢- به خانوادهايشان رسيدگى شود.
٣- از لحاظ سلاح، و تجهيزات و ... پشتيبانى گردند.
تأمين حقوق و مزاياى مادّى نيروهاى مسلّح از خراج (ماليات) و غنائم است.
اميرمؤمنان عليه السلام در فرمان خويش به مالك اشتر مى‌نويسد:
«لا قِوامَ لِلْجُنُودِ الّا بِما يُخْرِجُ اللَّهُ لَهُمْ مِنَ الْخَراجِ الَّذى‌ يَقْوَوْنَ بِهِ عَلى جِهادِ عَدوُّهِمْ وَيَعْتَمِدُونَ عَلَيْهِ فيما يُصْلِحُهُمْ وَيَكُونُ مِنْ وَراءِ حاجَتِهِمْ» «٢» كار سپاهيان جز با خراجى كه خدا براى آنان معين فرموده، سامان نگيرد تا بدان در جهاد با دشمن خود نيرومند شوند و كار خود را بدان سامان دهند- آنان را خراج آن اندازه بايد- كه نيازمنديشان را كفايت نمايد.