- تجهيزات: از زمانى كه آتش جنگ‌هاى خونين بين انسان‌ها و سپس اجتماعات بشرى شعله‌ور گشت، بشر تهيه سلاح و تجهيزات جنگى را ضرورى‌تر از هر چيز دانست كه با مرور زمان از چوب و سنگ، به آهن و باروت و اتم و ليزر تكامل يافت.
اهميت ابزار جنگى بر كسى پوشيده نيست، زيرا در جهان كنونى كه كشورها به‌ويژه استعمارگران در پى دستيابى به سلاح و تكنولوژى نظامى برترند، هيچ كشور و جامعه‌اى به‌ويژه مسلمانان بدون سلاح نمى‌توانند از خود دفاع كنند و يا در راه تأمين صلح گامى برداشته به حيات طبيعى خود ادامه دهند. از اين رو قرآن كريم مسلمانان را به تهيه سلاح و تجهيزات و آمادگى رزمى فراخوانده است. خداوند متعال نسبت به مسلمانان مى‌فرمايد:
«وَاعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِباطِ الْخَيْلِ» «١» هر نيرويى در قدرت داريد، براى مقابله با آن‌ها [: دشمنان‌]، آماده سازيد؛ و (همچنين) اسب‌هاى ورزيده (براى ميدان نبرد).
از واژه «قوّة» و «رباط الخيل» تهيه سلاح و تجهيزات و نيرو و نيازمندى‌هاى جنگ استفاده مى‌شود. «٢» سيره معصومين عليهم السلام نيز بر اين مطلب تأكيد دارد. به نمونه‌اى از تاريخ اسلام اشاره مى‌كنيم. در غزوه «بنى قريظه» علاوه بر تجهيزات و سلاح‌هاى غنيمتى فراوان كه از يهوديان به دست پيامبر صلى الله عليه و آله افتاد، آن حضرت به سعد بن زيد انصارى مأموريت داد اسيران جنگى يهود را به نجد برده بفروشد و در عوض اسب و سلاح تهيه كند. «٣» - تداركات: رساندن مواد غذايى، سلاح و مهمات، دارو و مانند آن به رزمندگان، نقش به‌سزايى در تحقّق و حفظ پيروزى دارد. تداركاتِ به موقع، مانع كاستى و سستى توان رزمندگان مى‌شود. تأكيد بر جهاد با مال در اسلام دليل بر اهميت اين موضوع مى‌باشد.
- بهدارى رزمى: نجات جان مجروحان و بازيابى سلامتى آنان جهت پيوستن به‌