نبودن فقه و آگاهى در كفار و بودن آن در مؤمنين موجب مى‌شود كه يك نفر مؤمن با ده نفر برابر باشد و بيست نفر برابر دويست نفر، زيرا مؤمنين بر اساس ايمان خود مى‌جنگند و ايمان به خدا نيرويى است كه هيچ نيرويى برابر آن نيست، چرا كه ايمان بر پايه بينش و آگاهى استوار است. «١» واژه فقه به معناى درك عميق و آگاهانه است كه كفّار فاقد آنند ومؤمنان از آن بهره‌مندند؛ مهم‌ترين دليل و سند بر نقش ايمان و بصيرت دينى، پيروزى مؤمنانى است كه با نيروى اندك و تجهيزات كم بر دشمنان خويش پيروز شدند و در قرآن از آنان به عنوان «فئه قليله» ياد شده است؛ «٢» مانند: پيروزى طالوت با ٣١٣ نفر بر لشكر چند هزار نفرى جالوت؛ پيروزى مسلمانان صدر اسلام به همراه پيامبر صلى الله عليه و آله در جنگ بدر، احزاب، خيبر، فتح مكه و تبوك.
ايمان و بصيرت از افراد، انسان‌هايى پولادين و اسطوره‌هاى مقاومت و ايثار مى‌سازد و به عنوان دو عامل برترى‌ساز در ساختار نيروهاى كارآمد و كيفى، نقش اساسى ايفاء مى‌كند و آنان را از گرفتار شدن در دام دشمن مصون مى‌دارند. آگاهى نسبت به اهداف اسلام و آگاهى نسبت به دشمن و داشتن تجزيه و تحليل سياسى، جزو بصيرت يك رزمنده مسلمان است.
رهبر معظم انقلاب با تبيين نقش ايمان و آگاهى مى‌فرمايد:
ما سپاه را يك عنصر مى‌دانيم كه دو خصوصيت بارز بايد در آن باشد: يكى خصوصيت تحركّ و عمل انقلابى و فداكارى كم نظير در ميدان‌هاى دشوار و ديگر درك و آگاهى و ايمان انقلابى و اسلامى كه اگر اين دوّمى نباشد اوّلى هم به آن شكل نخواهد بود. «٣»