اگربراى امتم مشقّت نداشت، مسواك كردن با هر نماز را بر ايشان واجب مى‌كردم.
سخن (مهم‌ترين وسيله ارتباطى با ديگران) از دهان خارج مى‌شود. علاوه بر آن، دهان محل عبور و تلفظ آيات الهى و دعاها است. بنابر اين ضرورت دارد كه همواره پاكيزه و تميز باشد.
ب- نظافت دست و پا:
دست و پا بر اثر تماس مستقيم با اشياء گوناگون به طور مستمر در معرض آلودگى قرار دارند. لذا بايد دست‌ها را با آب تمييز و صابون شست و ناخن‌هاى دست و پا را كوتاه نگه داشت. بلند بودن ناخن‌ها باعث تجمّع ميكرب‌ها در زير ناخن‌ها شده و ميكرب‌ها از طريق غذا به بدن انسان منتقل مى‌شود.
امام باقر عليه السلام مى‌فرمايد:
«انَّما قَصَّ الاظْفارِ لِانَّها مَقيلَ الشّيطانِ وَمِنْهُ يَكُونُ النِّسْيانَ» «١» همانا كوتاه كردن ناخن‌ها براى اين است كه بلند بودن آن‌ها محل تجمع شيطان (ميكرب) و باعث فراموشى انسان مى‌شود.
ج- نظافت سر و صورت (آراستگى ظاهرى):
«انّ اللّهَ جميل يحب الجمال» «٢» خداوند جميل است و جمال را دوست مى‌دارد.
موهاى سر و صورت آدمى دائماً در معرض آلودگى قرار دارد و اگر در اصلاح و نظافت آن‌ها كوتاهى شود، تأثير نامطلوى در آراستگى ظاهرى و نيز زندگى اجتماعى فرد مى‌گذارد.
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:
«كَثْرَةُ تَسْريحِ الرّأسِ تَذْهَبُ بِالوَباءِ وَتَجْلِبَ الرِّزقَ» «٣» زياد شانه كردن موى سر، وبا (بيمارى) را از بين مى‌برد و روزى را جلب مى‌كند.