«... تَعَاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوَى وَلَا تَعَاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ ...» «١» در راه نيكى و پرهيزكارى به هم كمك كنيد. و در راه گناه و تعدّى همكارى نكنيد.
بِرّ به معناى‌خير و احسان و تقوا يعنى مراقبت خويشتن در امر و نهى خداوند. «٢» تفسير نمونه، نكات ذيل را در آيه شريفه مطرح كرده است:
١- آيه فوق يك اصل كلى اسلامى در زمينه تعاون را مطرح مى‌كند. و مسائل اجتماعى، حقوقى، اخلاقى، سياسى [فرهنگى و نظامى‌] را در بر مى‌گيرد.
٢- مسلمانان وظيفه دارند در كارهاى نيك تعاون و همكارى داشته باشند، اما تعاون نسبت به اعمال ناپسند و اهداف باطل ممنوع مى‌باشد.
٣- قانون تعاون در مكتب اسلام ضد قانون جاهلى است كه مى‌گويد: «برادرت را حمايت كن خواه ظالم باشد يا مظلوم!» گرچه اين قانون جاهلى امروز در مناسبات بين‌المللى حكومت مى‌كند و غالباً كشورهاى همپيمان به خاطر حفظ منافع مشترك (و نه منافع انسان‌ها) حامى يكديگر هستند.
٤- در آيه، برّ و تقوا با هم ذكر شده است. يعنى تعاون دو جنبه دارد، يكى اشاره به كارهاى پسنديده و مفيد است و ديگرى از اعمال خلاف جلوگيرى مى‌نمايد. «٣» تعاون و خدمات در نيروهاى مسلّح‌ نيروهاى مسلح به دليل اهداف بلند و مأموريت‌هاى سنگينى كه بر عهده دارند، بيشتر از هر كسى نيازمند تعاون و خدمات هستند، چه در جنگ و چه در صلح، در جبهه يا پشت جبهه.
به ويژه در نبرد كه محلّ ظهور تعاون و همكارى است و آن‌جاست كه نيروهاى رزمى نياز شديد به امداد و پشتيبانى مادّى و معنوى دارند.