درس دوم: نيروهاى كادر ثابت‌ ضرورت وجود نيروى ثابت در سازمان رزم‌ زندگى اجتماعى و نيازمندى‌هاى آدمى در مسائل اقتصادى، امنيتى و نظامى، فرهنگى، سياسى و ... به ناچار شغل‌ها و تخصّص‌هاى متفاوتى مى‌طلبد و يك انسان از عهده برآوردن تمام نيازهاى خود برنمى‌آيد. به‌ويژه حفظ امنيت و تهديدات داخلى و خارجى، نيازمند يك سازمان دفاعى نيرومند و مقتدرى است تا سيستم دفاعى كشور را برقرار سازد. از اين رو عده‌اى بايد صرفاً به شغل نظامى‌گرى روى بياورند.
افلاطون مى‌نويسد:
«هنگامى كه مى‌خواستيم مدينه را استوار سازيم اين امر را پذيرفتيم كه غيرممكن است يك فرد بتواند چند كار و پيشه را انجام دهد، چون جنگ امرى بديهى و اجتناب‌ناپذير بود. بايد كار جنگ را به كسانى سپرد كه كارشان سپاهى‌گرى و سربازى است؛ بنابر اين تقسيم كار اجتماعى ايجاب مى‌كرد كه طبقه‌اى به نام جنگجويان در كنار ساير مشاغل ديگر به وجود آيد.» «١» تعريف نيروى ثابت نظامى‌ كادر ثابت نظامى (با واژه‌هاى «لشكرى»، «نظامى» و «سپاهى») در اصطلاح به كاركنانى اطلاق مى‌گردد كه براى خدمت مستمر در سازمان مربوطه (نيروهاى مسلّح) استخدام مى‌شوند. «٢» در كتاب‌هاى فقهى، جنگجويان به دو گروه تقسيم شده‌اند: «نيروهاى داوطلب»