دشمن راهنمايى كند يا فرمانده دشمن را بكشد يا فرمانده گروهى يا پرچمدار لشكر گردد. «١» در قوانين نيروهاى مسلّح جمهورى اسلامى ايران نيز چنين امتيازى تحت عنوان مزاياى شغل براى نيروهاى نظامى در نظر گرفته شده است.
مادّه ١٣٩ و ١٥٠ «به پرسنلى كه عهده‌دار انجام مشاغل خاصى هستند كه به نحو فوق‌العاده از يك يا چند عامل از عوامل زير برخوردارند، ماهانه مبلغى به عنوان مزاياى شغل پرداخت مى‌گردد.
الف- پيچيدگى شغل، ب- سختى شغل، ج- پذيرش خطرات، د- حساسيت و سنگينى مسؤوليت شغل، ه- ايجاد فرسودگى جسمانى به وسيله شغل، و- مهارت لازم در مشاغل تخصّصى.» «٢» ب- استفاده از غنائم:
طبق نظر امام رحمه الله و رهبر معظم انقلاب، تنها نيروهاى مسلّح و رزمندگان مى‌توانند از غنائم جنگى كه در صحنه نبرد به دست آورده‌اند، استفاده نمايند.
اميرمؤمنان عليه السلام به عبدالله بن زمعه كه براى دريافت مالى خدمت حضرتش رسيده بود فرمود:
«انَّ هذا الْمالَ لَيْسَ لى‌ وَلا لَكَ وَانَّما هُوَ فَيْى‌ءٌ لِلْمُسْلِمينَ وَجَلْبُ اسْيافِهِمْ فَانْ شَرِكْتَهُمْ فى‌ حَرْبِهِمْ كانَ لَكَ مِثْلُ حَظِّهِمْ وَالَّا فَجَناةُ ايْديهِمْ لا تَكُونُ لِغَيْرِ افْواهِهِمْ.» «٣» اين مال نه از آن من است و نه از براى تو، بلكه غنيمت مسلمانان و اندوخته شمشيرهاى ايشان است. پس اگر با آنها در كارزار شريك بوده‌اى تو را هم مانند آنان نصيب و بهره مى‌باشد و اگر نه چيده دست‌هاى آنها براى دهن‌هاى ديگران نمى‌باشد. «٤»