و اهميت به سرنوشت همديگر دادن، ايثار و فداكارى براى حفظ و بقاء پيكر اين اجتماع، علامت مهم حيات و زندگى آن است. و عدم آن علامت مُردگى و از هم گسيختگى جامعه است كه روح انسانيت و اسلاميت در آن وجود ندارد.» «١» تعاون و خدمات در اسلام‌ در آيين مقدس اسلام همكارى و تعاون و رفع نيازمندى‌هاى برادران دينى، جزو وظايف هر مسلمانى قلمداد شده و نيز ملاك تمييز و شناخت مؤمنان از غير مؤمنان قرار گرفته است.
قرآن كريم مؤمنان را يار و ياور و پشتيبان يكديگر معرفى كرده است.
«وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنْ الْمُنكَرِ» «٢» مردان و زنان با ايمان ولىّ (و يار و ياور) يكديگرند. امر به معروف و نهى از منكر مى‌كنند.
رسول گرامى صلى الله عليه و آله مؤمنان را در يك جامعه اسلامى به منزله يك پيكر معرفى مى‌كند كه چون عضوى از آن به درد آيد، اعضاء ديگر را نيز بى‌قرارى مى‌كند، مى‌فرمايد:
«مَثَلُ الْمُؤمِنينَ فى‌ تَوادُدِهِمْ وَتَراحُمِهمْ كَمَثَلِ الْجَسَدِ اذا اشْتَكى بَعْضَ تَداعى‌ لَهُ سائِرُ اعْضاءِ جَسَدِهِ بِالحُمَّى وَالسَّهَرِ.» «٣» مثل مؤمنان در دوستى و محبت و كمك كردن به هم چون پيكرى است كه هرگاه عضوى از آن به درد آيد، ديگر اعضاء بدن با آن همدردى و بى‌قرارى مى‌كنند.
قرآن كريم مسلمانان را به تعاون در امور مادى و معنوى فراخوانده است: