و هجوم او، ترس بر اسلام رود، يا موجب استيلاء بر بلاد مسلمانان و اسير شدن مسلمانان و زنان و گرفتن اموال آنان شود؛ در اين صورت بر مرد و زن آزاد يا مملوك، سالم يا مريض، نابينا، افليج و ...، در صورت احتياج بر همه آنان واجب است كه با دشمن مقاتله كنند و جنگ با كفّار، متوقف بر حضور امام معصوم عليه السلام يا اذن او نيست » «١» علّامه حلّى رحمه الله مى‌فرمايد:
«جهاد يا براى دعوت به اسلام است و يا براى دفع دشمن از مسلمانان. در صورت اوّل شرط است كه با اجازه امام عادل و يا نائب او باشد. و در صورت دوّم جهاد (دفاع) واجب است مطلقاً. (بدون هيچ شرطى) ... و جايز است كه زنان را جهت دفاع، همراه ببرند تا در ميدان جنگ از آنان استفاده شود. البته مستحب است كه از زنان مسنّ استفاده شود و در اين صورت استفاده از زنان جوان كراهت دارد.» «٢» امام خمينى رحمه الله مى‌فرمايد:
«جهاد بر زن‌ها واجب نيست ولى دفاع بر هر شخصى در حدود توانايى و امكانات واجب است.» «٣» «بر هر مردى، بر هر زنى، بر هر كوچك و بزرگى جزء واجبات است دفاع از اسلام، دفاع از كشور اسلامى، احدى از علماء اسلام ... در اين جهت خلاف ندارند كه اين (دفاع) واجب است.» «٤» «اگر خداى نخواسته زمانى يك هجومى به مملكت اسلامى بشود بايد، همه مردم، زن و مرد حركت كنند، مسأله دفاع اينطور نيست كه تكليف منحصر به مرد باشد يا اختصاص به يك دسته‌اى داشته باشد، همه بايد بروند از مملكت خود دفاع كنند.» «٥»