٥- رعايت عدالت: مهمترين عملكرد فرمانده نسبت به نيروهاى تحت امر رعايت عدالت و عدم تبعيض است. امام على عليه السلام به فرماندهانش مى‌فرمايد:
«وَانْ تكُونوا عِنْدى‌ فِى الْحَقِّ سَوَاءً» همه شما در نزد من از حق يكسانى برخوردار مى‌باشيد.
نيز به مالك اشتر مى‌نويسد:
«و كارى كه بايد بيش از هر عملى دوست داشته باشى، ميانه‌روى در حق و رعايت عدالت است كه سبب خشنودى توده مردم مى‌گردد.» «١» ٦- مهر و محبّت: اميرمؤمنان عليه السلام در نامه‌اى به محمد بن ابى بكر مى‌نويسد:
«فَاخْفِضْ لَهُمْ جَناحَكَ وَالِنْ لَهُمْ جانِبَكَ» «٢» بال محبت خود را براى مردم (و زيردستان) بگشا و پهلويت را بر ايشان هموار كن و با آنان گشاده‌رو باش.
٧- ارج نهادن به شخصيت زيردستان: توجّه به افراد و ارج نهادن به شخصيت افراد، موجب تقويت روحيه آنان مى‌شود.
فَافْسَحْ فى‌ امالِهِمْ وَواصِلْ فى‌ حُسْنِ الثَّناءِ عَلَيْهِمْ وَتَعديدِ ما ابْلى ذَوُو الْبَلاءِ مِنْهُمْ، فَانَّ كَثْرَةَ الذِّكرِ لِحُسْنِ افْعالِهِمْ تَهُزُّ الشُّجاعَ، وَتُحَرِّضُ النَّاكِلَ، انْ شاءَ اللَّهَ» «٣» (اى مالك) پس آرزوهاى ايشان (زيردستان) را برآور و آنان را به نيكويى ياد كن و كسانى را كه آزموده شده و رنجى برده‌اند، همّتشان را تقدير كن. زيرا كه يادآورى و ارج نهادن به اقدامات مورد پسند آنان، افراد غيرتمند و دلير را به هيجان مى‌آورد و افراد سست را به خواست خدا ترغيب و تشويق مى‌نمايد.