لفظ شهيد توسط پيامبر صلى الله عليه و آله به كشته‌شدگان راه خدا اطلاق گرديده. «١» معناى لغوى و اصط نيرو انسانى در ساز مان دفاعى ٩٠ جنگ‌هاى صدر اسلام ص : ٩٠ لاحى شهيد: شهادت در لغت به معناى حضور و آگاهى و اعلام نمودن است. شهيد يعنى حاضر و شاهد و ناظر. «٢» شهيد در اصطلاح فقهى به كسى گفته مى‌شود، كه در ميدان نبرد، با دشمن دين خدا، جهاد و مبارزه كند و در اين راه كشته شود؛ چه جهادى كه به امر پيامبر صلى الله عليه و آله يا امام معصوم عليه السلام و يا نائب خاص آنان باشد و يا جهادى كه بدون هيچ امرى بر انسان واجب باشد، مثل دفاع از مملكت اسلامى هنگام هجوم دشمنان «٣» شهيد در قرآن‌ در اين كه لفظ «شهيد» يا «شهادت» به معناى اصطلاحى در قرآن آمده، بين مفسّران اختلاف است. علّامه طباطبايى رحمه الله بر اين عقيده است كه لفظ شهيد به اين معنا، از الفاظ مستحدثه اسلامى است و استعمالش در قرآن معهود نيست. «٤» امّا برخى از مفسّران چون:
طبرسى و شيخ طوسى بر اين باورند كه لفظ «شهيد» به معناى اصطلاحى در قرآن به كار رفته است و به آيه «وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَداء» «٥» اشاره كرده‌اند. اينان «شُهَداء» را به معناى مصطلح گرفته «٦» ولى علّامه آن را به معناى گوناگون بر مردم معنا كرده است. «٧» به هر حال چندين آيه در قرآن پيرامون زندگى، مقام و درجات شهيدان آمده است. مانند اين آيه شريفه:»