درس پانزدهم: امتيازهاى حقوقى و اجتماعى نيروهاى مسلّح‌ جايگاه نيروهاى مسلّح در اسلام‌ در اسلام همه نهادها و بنيان‌هاى اجتماعى مورد اهتمام قرار دارند، امّا در اين ميان بيش از همه به نيروهاى مسلّح توجّه شده است. و اين به دليل اهميت موضوع جهاد و دفاع و مبارزه با فساد و ايجاد امنيت و گسترش نظام عدل اسلامى در روى زمين است.
در نظام اسلامى نيروهاى مسلّح مكتبى به عنوان مدافع نظام اسلامى و ارزش‌هاى الهى و حصار جامعه معرفى شده‌اند. حضرت على عليه السلام در نامه‌اش به مالك اشتر با دسته‌بندى طبقات جامعه، نيروهاى مسلّح را با چهار امتياز و برجستگى توصيف مى‌كند:
١- دژها و قلعه‌هاى استوار ملّت هستند؛ يعنى مردم براى مصون ماندن از شرّ دشمنان خارجى و داخلى به نيروهاى مسلّح پناه مى‌برند.
٢- زينت حاكمان دينند. اگر حكومتى، ارتش قوى و نيرومندى داشته باشد، مى‌تواند در مقابل دشمنان اسلام، استوار بايستد.
٣- راه‌هاى امنيّت و آرامش ملّى كشورند؛ يعنى امنيت داخلى كشور بر عهده آنان است و نمى‌گذارند اشرار و مفسدان امنيت جامعه را سلب كنند.
٤- سبب عزّت و سربلندى و اقتدار دين اسلام هستند؛ مى‌فرمايد:
«فَالْجُنودُ بِأذْنِ اللَّهِ حُصُونُ الرَّعِيَّةِ، وَزَيْنُ الوُلاةِ وَعِزُّ الدّينِ وَسُبُلُ الأَمْنِ وَلَيْسَ تَقُومُ الرَّعِيَّةِ االَّا بِهِمْ.» «١» پس سپاهيان به فرمان خدا، رعيت را دژهاى استوارند، و واليان را زينت و وقار؛ دين‌