مورد خطاب «فادخلى فى عبادى وادخلى جنّتى» پروردگارند. «١» علّت نامگذارى به شهيد درباره اين كه چرا كشته راه خدا را شهيد ناميده‌اند، چند علت بيان شده است:
١- خداوند و فرشتگان به بهشت رفتن او شهادت مى‌دهند. ٢- در روز قيامت شاهد و حجت بر امت‌هاى گذشته خواهد شد. ٣- گواهى زمين به خاطر سقوطش (هنگام شهادت) به زمين.
٤- در پيشگاه خداوند زنده است. ٥- ملكوت الهى و ملك خدا او را مشاهده مى‌كنند. «٢» منشأ تقدس شهيد بديهى است، شهادت از آن جهت كه «كشته» مى‌شود تقدس ندارد، بلكه تقدس شهادت از آن جهت است كه:
١- در راه خدا (فى سبيل‌اللّه)، براى هدفى مقدس و الهى باشد.
٢- آگاهانه صورت گرفته باشد.
احكام شهيد شهيد به غسل و كفن نياز ندارد و بر وى با همان لباس خونينش نماز مى‌خوانند و با همان لباس او را دفن مى‌كنند.
امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد:
«كسى كه در راه خدا كشته شده غسل داده نمى‌شود. و با لباسش دفن مى‌شود ... زيرا رسول‌خدا صلى الله عليه و آله حمزه را غسل نداد و در لباسش كفن كرد، اما بر او نماز گزارد.» «٣»