درمان و پرستارى مجروحان‌ مجروحانِ خسته‌تن، بيش از هر كس شايسته درمان، دلجويى، محبت و رفتار شايسته‌اند تا غبار رنج و اضطراب از روح و جسمشان زدوده شود. تسريع درمان مجروحان علاوه بر پيش‌گيرى از به هدر رفتن توان نيروها، بازسازى و تقويت بنيه دفاعى را در پى دارد. درمان مجروحان بنابر ضرورت و نسبت مجروحيتشان در دو مكان «جبهه» و «پشت جبهه» انجام مى‌گيرد.
از امام باقر عليه السلام روايت شده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله زنان را با خود به جنگ مى‌برد تا مجروحان را درمان كنند. «١» همچنين آن حضرت در جنگ احزاب دستور فرمود چادرى در مسجد برپا كنند و مجروحان را در آن درمان نمايند و زنى كاردان را به سرپرستى آن منصوب كرد. «٢» در مورد پاداش پرستارى و درمان و رسيدگى به بيماران- كه مجروحان نيز جزو آنانند- از پيامبر (ص) چنين روايت شده است:
«وَمَنْ سَعى لِمَريضٍ فى‌ حاجَةٍ قَضاها خَرَجَ مِنْ ذُنُوبِهِ كَيَوْمٍ وَلَدَتْهُ امُّهُ» «٣» كسى كه براى رفع خواسته‌ها و نيازهاى بيمارى بكوشد، از گناهانش پاك شده چون كسى كه تازه از مادر متولد شده است.
عيادت مجروح‌ودميدن بارقه اميدوبهبودى دراو و طلب‌شفا و عافيت براى بازيابى سلامت از دست رفته از خداوند، سفارش اسلام مى‌باشد و به بهبودى وى كمك شايانى مى‌نمايد. «٤» پاداش مجروحان در قيامت‌ از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله چنين روايت شده است:
«ما مِنْ مَجْرُوحٍ يَجْرَحُ فى‌ سَبيلِ اللَّهِ ... الَّا جاءَ يَوْمُ الْقِيامَةِ وَجُرْحُهُ يَثْعَبُ دَماً