«لَيسَ عَلَى الْعَبيدِ جِهادٌ مَا اسْتَغْنَوْا عَنْهُمْ وَلا عَلَى النِّساءِ جِهادٌ وَلا عَلى مَنْ لَمْ يَبْلُغْ الْحُلُمَ.» «١» بر بردگان تا وقتى ضرورتى نباشد و نيز بر زنان و افراد نابالغ جهاد واجب نيست.
همچنين فرمود:
«كَتَبَ اللَّهُ الْجِهادَ عَلَى الرِّجالِ وَالنِّساءِ، فَجِهادُ الرَّجُلِ انْ يَبْذُلَ مالَهُ وَنَفْسَهُ حَتَّى يُقْتَل فى‌ سَبيلِ اللَّهِ وَجِهادُ الْمرأةِ انْ تَصْبِرَ عَل‌ ما تَرى‌ مِنْ اذى‌ زَوْجِها» «٢» خداوند جهاد را بر مردان و زنان مقرر داشته است. پس جهاد مرد آن است كه مال و جانش را بذل كند تا در راه خدا كشته شود و جهاد زن آن است كه در مقابل بدرفتارى همسرش، شكيبا باشد.
٥- ممنوعان به دستور پدر يا مادر اگر پدر يا مادرى مسلمان، عاقل و حرّ، فرزندشان را از رفتن به جهاد منع كنند، تكليف از وى ساقط مى‌شود، به شرط آن كه جهاد بر او متعيّن (واجب عينى) نباشد.
از امام صادق عليه السلام چنين روايت شده است:
«مردى حضور پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد، گفت: يا رسول الله! من مشتاق جهادم. آن حضرت فرمود: پس در راه خدا جهاد كن مرد گفت: اى رسول خدا صلى الله عليه و آله من پدر و مادر پيرى دارم كه به من انس گرفته‌اند و رفتن به جهادم را خوش نمى‌دارند. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:
در كنار آنان باش. سوگند به آن كسى كه جانم در دست اوست، ماندن تو در كنار پدر و مادرت در يك شبانه روز، بهتر است از يك سال جهاد!» «٣» علّامه حلّى استدلال كرده است كه: «اطاعت والدين واجب عينى است و جهاد