غضب مى‌لرزاند، اشتغال دارند.» «١» حضور زنان مسلمان در جنگ‌هاى صدر اسلام با حضور پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله ابهام از مسأله مشروعيت مى‌زدايد. چرا كه رسول خدا صلى الله عليه و آله يا تقاضاى شركت زنان در جنگ را مى‌پذيرفته و يا پس از شركت آنان عملشان را تأييد مى‌كرده است. «٢» چون شركت زنان در جنگ احد، خيبر، احزاب، فتح مكّه و ...
نقش زنان در جنگ از دو بعد قابل بررسى است: «حضور در جبهه» و «پشت جبهه».
حضور در جبهه و پشت جبهه‌ نقش و بهره زنان در جبهه، دو برابر مردان ارزيابى مى‌شود؛ زيرا زنان علاوه بر اينكه خود براى پيروزى جنگ تلاش مى‌كنند و رزمندگان را همراهى مى‌نمايند، مردان را نيز به جهاد و دفاع و ايثار و مقاومت در جنگ، تحريك و تشويق مى‌نمايند.
امام خمينى رحمه الله با اشاره به اين نكته مى‌فرمايد:
«بحمدالله زن‌ها در اين جمهورى اسلامى چنانچه در همه مسائلى كه عمومى پيش آمده است براى ايران پيشقدم بوده‌اند و در مسائلى هم كه ما الان مبتلا هستيم، حظّ وافر داريم، بلكه بايد بگوييم كه دو چندان حظّ دارند؛ اگر چنانچه يك عده زنان در محلى وارد شوند كه محلّ جنگ است، علاوه بر اين كه خودشان جنگ مى‌كنند، مردها كه يك احساسى دارند نسبت به زن‌ها، ... مردها قوه‌شان را دو چندان مى‌كنند، اين طور نيست كه اگر اينها فرض كنيد بروند دفاع كنند، خودشان دفاع كرده‌اند و (بلكه) ديگران را هم به دفاع وادار كرده‌اند.» «٣» زنان صدر اسلام كه به همراه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و اميرمؤمنان عليه السلام در جنگ‌ها شركت مى‌جستند، و يا در پشت جبهه مى‌ماندند، خدمات ارزنده‌اى انجام مى‌دادند. از مجموع نمونه‌هاى تاريخى وظايف گوناگونى كه زنان در جبهه عهده‌دار بودند عبارت است: