ارتقاء توان رزمى، پيوند، همدلى و اتّحاد و بهينه‌سازى نيروها تأثير مثبت بگذارد. در اينجا قسمت‌هايى از نامه حضرت امير عليه السلام را به فرم نيرو انسانى در ساز مان دفاعى ١٦٨ فهرست منابع‌ اندهان در اين رابطه بيان مى‌داريم:
١- رفتارى شايسته:
«فَانَّ حَقّاً عَلَى الْوالى‌ الَّا يُغَيِّرَهُ عَلى رَعِيَّتِهِ فَضْلٌ نالَهُ وَلا طَوْلٌ خُصَّ بِهِ.» بر فرمانرواست كه به خاطر نعمت‌هاى فراوانى كه به او رسيده و برترى بزرگى كه نصيب او گرديده، با توده مردم و زيردستان رفتارى شايسته داشته باشد و رفتار خود را تغيير ندهد.
٢- صميميت و همدلى: شايسته است كه فرمانده با زيردستان صميمى باشد، به آنها نزديك شود و مقام و سمت موجب غرور و احساس برترى و فاصله گرفتن او از نيروهاى تحت امر نشود.
«وَأىْ يَزيدَهُ ما قَسَمَ اللَّه لَهُ مِنْ نِعمِه دُنُّواً مِنْ عِبادِهِ، وَعَطْفاً عَلى اخوانِهِ» به پاس نعمت‌هايى كه خداوند به او بخشيده به بندگان خدا و برادرانش نزديك‌تر شود و بر صميميت و همدلى خويش بيفزايد.
٣- اعتماد داشتن:
«أَلا وَانَّ لَكُمْ عِنْدى‌ الَّا احْتَجِزَ دُونَكُمْ سِرّاً الَّا فى‌ حَرْبٍ» (وظيفه من نسبت به شما اين است) كه رازى از شما پوشيده ندارم مگر در امر جنگ.
٤- اعطاى حق نيروها: فرمانده بايد نسبت به نيروهاى تحت امر بى‌توجه نباشد بلكه با دلسوزى در اعطاى حق آنان بكوشد، و سستى و تعلّل نورزد. كه اين تلاش‌ها موجب جلب اعتماد نيرو شده و با علاقه و فداكارى و دلگرمى تلاش‌هاى فرمانده را جبران خواهند كرد:
«وَلا أوخر لَكُمْ عَنْ مَحَلِّهِ وَلا اقِفَ بِهِ دُونَ مَقْطَعِهِ» و در اديا حق شما در موقع مقتضى درنگ روا ندارم و تا آن حق به شما نرسد از تلاش باز نايستم.