خواهد بود در مقابل فشارهاى جسمى و روحى و مشكلات ناشى از مسؤوليت‌پذيرى و مأموريت‌هاى محوّله، واكنش مناسب نشان دهد و درست به وظيفه عمل كند كه دوره‌هاى آموزش‌هاى تخصّصى را گذرانده باشد. همچنان كه گفته‌اند:
هر نيرويى كه در زمان صلح عرق بيشترى بريزد و آموزش‌هاى سخت ببيند و به مهارت‌هاى عالى دست يابد، در زمان جنگ به همان اندازه كمتر خونش ريخته خواهد شد. «١» ضرورت كسب مهارت و تخصّص‌ به دلايل ذيل كسب مهارت و آموزش‌هاى تخصّصى ضرورى است:
١- كسب آمادگى لازم براى مقابله با دشمن. به استناد آيه «وَاعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ» «٢» با هر چيزى كه توان رزمى را بالا مى‌برد (سلاح، نيرو، آموزش ...). و نيز به استناد آيه «فَمَنِ اعْتَدى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدى‌ عَلَيْكُمْ». «٣» مقابله به مثل در صورتى ممكن و مؤثر است كه علاوه بر داشتن سلاح، از دانش فنى و توان رزمى نيز برخوردار باشد.
٢- گسترش روزافزون تخصّص‌هاى حرفه‌اى در ارتش‌هاى نوين.
٣- رشد سريع جنگ‌افزار و تجهيزات نظامى.
٤- پيچيدگى تكنولوژى و جنگ‌هاى الكترونيكى.
٥- حسّاسيت مأموريت‌هاى نظامى و ارتكاب خطاهاى جبران‌ناپذير يا دور شدن از هدف و يا نرسيدن به آن.
٦- رشد و شكوفايى استعدادها، توانمندى‌ها و رغبت به مسؤوليت‌پذيرى و آمادگى هر چه بيشتر جهت انجام وظائف.
٧- دستيابى به ارزشيابى صحيح و شناخت درست از نادرست و سره از ناسره.
٨- محدوديت‌هاى زمانى و خارج بودن توان آدمى از انجام مأموريت‌هاى متفاوت با تخصص‌هاى گوناگون.