شخصى به رسول اكرم (ص) گفت: من جهاد را دوست دارم. آن حضرت خطاب به او فرمود:
«فَجاهِدْ فى‌ سَبيلِ اللَّهِ فَانَّكَ انْ تُقْتَلْ كُنْتَ حَيّاً عِنْدَاللَّهِ تُرْزَقُ وَ انْ مِتَّ فَقَدْ وَقَعَ اجْرُكَ عَلَى اللَّهِ وَ انْ رَجَعْتَ خَرَجْتَ مِنَ الذُّنُوبِ الَى اللَّهِ» «١» در راه خدا جهاد كن، اگر كشته شوى در جوار حق تعالى زنده هستى و روزى داده مى‌شوى و اگر (با مرگ طبيعى) از دنيا رفتى پاداشت با خداست و اگر سالم برگشتى از گناهانت بيرون آمده‌اى (گناهانت بخشوده شده است.)
پيامبر گرامى اسلام فرمود:
«لِلْجَنَّةِ بابٌ يُقالُ لَهُ بابُ الُمجاهِدينَ يَمْضُونَ الَيْهِ فَاذا هُوَ مَفْتُوحٌ وَ هُمْ مُتَقَلِّدُونَ بِسُيُوفِهِمْ وَ الْجَمْعُ فِى الْمَوْقِفِ وَ الْمَلائِكَةُ تُرَحَّبُ بِهِمْ» «٢» بهشت درى دارد كه آن را در (مخصوص) مجاهدان مى‌گويند آن در به روى آنها باز است و مجاهدان با شمشيرهاى آويخته از آن عبور مى‌كنند، در حالى كه مردم در صحنه محشر حضور دارند و فرشتگان به ايشان (مجاهدان) خوشامد مى‌گويند.
«السُّيُوفُ مَفاتيحُ الْجَنَّةِ» «٣» شمشيرهاى (مجاهدان) كليدهاى بهشت است.