نداشتند. خداوند در اين باره، آيات زير را فرو فرستاد:
«الَمْ تَرَ الَى الَّذينَ قيلَ لَهُمْ كُفُّوا ايْدِيَكُمْ وَ اقيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتالَ اذا فَريقٌ مِنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللَّهِ اوْ اشَدَّ خَشْيَةً وَ قالُوا رَبَّنا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتالَ لَوْلا اخَّرْتَنا الى‌ اجَلٍ قَريبٍ قُلْ مَتاعُ الدُّنْيا قَليلٌ وَ الْاخِرَةُ خَيْرٌ لِمَنِ اتَّقى‌ وَ لاتُظْلَمُونَ فَتيلًا ايْنما تَكُونُوا يُدْرِكْكُمُ الْمَوْتَ وَ لَوْ كُنْتُمْ فى‌ بُرُوجٍ مُشَيَّدَةٍ ...» «١» آيا نمى‌نگرى به كسانى كه به آنها گفته شد (از جنگ) دست برداريد و نماز را به پا داريد و زكات را بپردازيد، چون پيكار بر آنان مقرر شد، در آن هنگام گروهى از آنان از مردم مى‌ترسيدند، همان گونه كه از خدا مى ترسند، بلكه بيشتر! و گفتند: پروردگارا براى چه پيكار را براى ما مقرر كردى؟ چرا ما را تا مدتى نزديك، مهلت ندادى؟ (پيامبر!) به آنان بگو متاع دنيا اندك است و آخرت براى كسى كه تقوا پيشه كند، بهتر است و (در آن جهان) كوچكترين ستمى بر كسى نخواهد شد. «٢» هر كجا باشيد مرگ شما را در خواهد يافت، اگر چه در دژهاى استوار باشيد