تخلف در جنگ - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧٨
گواه مورد ياد شده، شيوه و سيره اميرمؤمنان على (ع) است:
ابوموسى اشعرى كه در حكومت اسلامى اميرمؤمنان (ع) استاندار كوفه بود، «١» براى فرمان آن حضرت مبنى بر بسيج عمومى به منظور نبرد با ناكثين، كمترين بهايى قايل نشد و گذشته از آنكه خود در جبهه حضور نيافت، برضد حكومت آن حضرت به سخنرانيهاى تحريكآميزى پرداخته، مردم را نسبت به جنگ دلسرد كرد و از حضور در جبهه باز داشت.
امام على (ع) از ربذه نامهاى تند و شديد اللحن به او نوشت و توسط دو تن از نمايندگان خويش (محمد بن ابى بكر و و عبداللَّه بن عباس) به كوفه فرستاد. در بخشى از اين نامه چنين آمده است:
«فَاذا قَدِمَ عَلَيْكَ رَسُولى فَارْفَعْ ذِيْلَكَ وَ اشْدُدْ مِئزَرَكَ وَ اخْرُجْ مِنْ حُجْرِكَ وَ انْدُبْ مَنْ مَعَكَ فَانْ حَقَّقْتَ فَانْفُذْ وَ انْ تَفَشَّلْتَ فَابْعُدْ وَ ايْمُاللَّهُ لِتُؤْتَيَنَّ حَيْثُ انْتَ وَلاتُتْرَكُ حَتَّى يُخْلَطُ زُبْدُكَ بِخاثِرِكَ وَذائِبُكَ بِجامِدِنَ» «٢» پس هرگاه فرستاده من نزد تو آمد، دامنت را به كمر بزن و كمربندت را محكم ببند از خانهات بيرون آى؛ از كسانى كه با تو هستند، دعوت كن، اگر حق را يافتى و تصميم خود را گرفتى، آنها را به سوى ما بفرست و اگر سستى را پيشه كردى، از مقام خود دور شو! به خدا سوگند! هر كجا و هر چه باشى؛ به سراغت خواهند آمد، از تو دست برنخواهند داشت و رهايت نخواهند ساخت تا گوشت و استخوان، و تر و خشكت را به هم در آميزند (كنايه از اينكه شخصيت تو را زير و زبر خواهند كرد.) «٣»