تخلف در جنگ - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٥٥

طبق قانون، قبل از هر كس مكلّفند براى نبرد و ستيز با دشمن آماده شوند و در جبهه حضور يابند و طبيعى است كه متخلّف از وظيفه ملّى و قانونى، محكوم و مورد مجازات قرار مى‌گيرد.
علاوه بر اين، نظاميان يك تعهّد خدمتى و نظاميگرى عمومى دارند و يك وظيفه خاصّ مسلمانى. آنان به عنوان يك مسلمان، وظيفه‌اى سنگين‌تر از ديگر اقشار مردم بر دوش دارند و بايستى در امر جهاد و دفاع پيشقدم باشند، از اين جهت، تخلّف آنان از جهاد و دفاع بسيار ناپسند و غير قابل قبول است وبيش از ديگران مورد سرزنش و مؤاخذه قرار مى‌گيرند.
در مورد ساير مردم از آنجا كه جهاد، واجب كفايى است، با وجود نظاميان ممكن است احتياجى به حضور آنان در جبهه نباشد. ليكن اگر به حضور مردم در جبهه نياز باشد و امام يا نايب امام (ولى فقيه) حكم جهاد را صادر كرد، سرپيچى از دستورات او جايز نيست وتخلّف محسوب مى‌شود و بهانه عدم عضويت در نيروهاى مسلّح، عذر موجّه شرعى نخواهد بود.
جهاد و دفاع، وظيفه عمومى مسلمانان است و همه بايد هميشه آماده دفاع و جهاد در راه خدا باشند، گرچه حضور در جبهه، منوط به حكم فرماندهى كل قواست.
امام على (ع) مى‌فرمود:
«كَتَبَ اللَّهُ الْجِهادَ عَلَى الرِّجالِ وَ النِّساءِ فَجِهادُ الرَّجُلِ انْ يَبْذُلَ مالَهُ وَ نَفْسَهُ حَتَّى يُقْتَلُ فى‌ سَبيلِ اللَّهِ» «١» خداوند جهاد را بر مردان و زنان مقرّر (و واجب) كرده است، پس جهاد مرد آن است كه مال و جان خود را بذل كند تا اينكه در راه خدا كشته شود.