تخلف در جنگ - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٧

«سَيَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمْ اذَا انْقَلَبْتُمْ الَيْهِمْ لِتُعْرِضُوا عَنْهُمْ فَاعْرِضُوا عَنْهُمْ انَّهُمْ رِجْسٌ وَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ جَزاءً بِما كانُوا يَكْسِبُونَ يَحْلِفُونَ لَكُمْ لِتَرْضَوْا عَنْهُمْ فَانْ تَرْضَوْا عَنْهُمْ فَانَّ اللَّهَ لايَرْضى‌ عَنِ الْقَوْمِ الْفاسِقينَ» «١» بزودى هنگامى كه نزد آنان بازگشتيد، براى شما به خدا سوگند مى‌خورند تا از آنها چشم بپوشيد، آنها را واگذاريد كه پليدند و جايشان به كيفر آنچه مى‌كنند، دوزخ است. براى شما سوگند مى‌خورند تا از آنها خشنود شويد با آنكه اگر شما هم از ايشان خشنود شديد، خدا هرگز از مردم فاسق خشنود نمى‌شود. «٢» حضرت على (ع) نيز شيوه قطع رابطه و بايكوت را در برخى از جنگهايش نسبت به متخلّفان اعمال كرد و به مردم دستور داد، با آنان كه از نبرد تخلّف مى‌ورزند و نشستن در خانه را خوشتر از حضور در جبهه و جهاد مى‌دانند، قطع رابطه كنند تا اين عمل موجب آگاهى و بيدارى آنان شود.
آن حضرت، پس از بازگشت از جنگ جمل وارد كوفه شد و برمنبر رفت و پس از حمد و ثناى الهى، ضمن سخنانى متخلفان را مورد نكوهش قرار داد، فرمود:
«... انَّهُ قَدْ قَعَدَ عَنْ نَصْرى‌ رِجالٌ مِنْكُمْ فَانَا عَلَيْهِمْ عاتِبُ زارَ فَاهْجُرُوهُمْ وَاسْمَعُوهُمْ مايُكْرَهُونَ حَتَّى يَعْتَبُوا اوْ نَرى‌ مِنْهُمْ مانَرْضى‌» «٣» ... مردانى از شما از يارى من دست كشيدند و بازماندند. من از اينان‌