تخلف در جنگ - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٠
٤. دنيا گرايى يكى از علل و انگيزههاى تخلّف از جنگ با دشمنان خدا، دنياگرايى و گزينش اين جهان بر سراى آخرت است.
متخلّفان با عشق ورزيدن به مظاهر دنيا كه سرچشمه همه خطاهاست، «١» خود را از فيض «جهاد فى سبيل اللَّه» محروم مىسازند و چون كرم در لجنزار طبيعت غوطه مىخورند. اين واقعيت در آياتى از قرآن كريم به صراحت يادآورى شده است.
قرآن از اينكه برخى از مردم، زندگى زودگذر دنيا را بر حيات جاويد ترجيح مىدهند و به بهرهگيرى مدتى اندك، رضايت داده و نعمتهاى بىكران حيات حقيقى و ابدى را از كف مىدهند، با شگفتى ياد مىكند و كسانى را كه بدون عذر و به دليل دنياپرستى از رفتن به جبهه خوددارى مى كنند، به عذابى دردناك تهديد كرده است.
«يا ايُّهَا الَّذينَ امَنُوا ما لَكُم اذا قيلَ لَكُمُ انْفِرُوا فى سَبيلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ الَى الْارْضِ ارَضيتُمْ بِالْحَياةِ الدُّنْيا مِنَ الْآخِرَةِ فَما مَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا فِى الْآخِرَةِ الَّا قَليلٌ الّا تَنْفِرُوا يُعَذِّبْكُمْ عَذاباً اليماً وَ يَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَيْرَكُمْ وَ لاتَضُرُّوهُ شَيْئاً وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَىْءٍ قَديرٌ» «٢» اى كسانى كه ايمان آوردهايد، شما را چه شده كه چون به شما گفته شود در راه خدا عازم صحنه پيكار شويد، زمينگير شديد! آيا در عوض آخرت به زندگى دنيا رضايت دادهايد؟ متاع دنيا در برابر آخرت، ناچيز است. اگر به سوى جبهه رهسپار نگرديد و بسيج نشويد، خدا شما را به عذابى دردناك دچار مىسازد و (براى جهاد با دشمنان اسلام) قومى ديگر را جايگزين شما مىكند و شما هيچ زيانى به خدا نمىرسانيد (بلكه به خود زيان مى رسانيد) و خدا بر همه چيز تواناست.