تخلف در جنگ - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧٥
امروزه در برخى از كشورهاى جهان معمول است كه با گماردن پستهاى بازرسى در كنار جادهها و استقرار مأموران ويژه، مشمولان و متخلّفان را با اجبار و الزام به پادگانهاى آموزشى برده و پس از گذراندن دوره آموزشى به جبهه جنگ اعزام مىكنند. در تاريخ اسلام نيز مواردى به چشم مىخورد كه با افراد غايب و متخلف، بشدّت برخورد شده است.
اميرمؤمنان على (ع) فرمود:
پيامبر (ص) مردم را براى شركت در لشكر اسامه فرا خواند و تشويق كرد و از آنان خواست كه در اين امر شتاب كنند. در همان حال، رسول خدا (ص) دچار كسالت و مرض بود. عدهاى از منافقان به اميد دستيابى به خلافت، از حضور در سپاه اسامه امتناع كردند. آن حضرت قيس ابن سعد و حباب بن منذر را به همراه عدهاى از انصار مأمور كرد تا مردم را به سوى اردوگاه اسامه حركت دهند و آنان چنين كردند.
آنها سپس به حضور پيامبر (ص) شرفياب شده و نتيجه كار را به آن حضرت گزارش دادند. «١» ٦. قطع حقوق و محروم ساختن از امكانات حكومت اسلامى درباره برخى از متخلّفان بايد پا را از نكوهش فراتر نهاد و از شيوه سختترى كمك گرفت.
اگر كسانى كه از چهرههاى برجسته، زاهد و پارسا و شخصيتهاى معروف جامعهاند، و عدم حضور آنان در جبهه روى عدّهاى از مردم تأثير بد مىگذارد و موجب تزلزل و شك و ترديد آنان مىشود، بايد حقوق آنان ار از بيت المال مسلمانان قطع كرد و آنان را از امكانات حكومت اسلامى محروم ساخت و در