تخلف در جنگ - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٤
١. «قَدْ يَعْلَمُ اللَّهُ الْمُعَوِّقينَ مِنْكُمْ وَ الْقائِلينَ لِاخْوانِهِمْ هَلُّمَ الَيْنا وَ لايَأْتُونَ الْبَأْسَ الّا قَليلًا» «١» خداوند به حال كسانى از شما كه ديگران را از جنگ باز مىدارند، آگاه است. كسانى كه به برادران خود مى گويند: به سوى ما بياييد (و به حزب ما بپيونديد و محمد (ص) و ياران او را رها كنيد) اينان به جبهه جنگ نمىروند، جز اندك زمانى.
در اين آيه شريفه به خصلت بازدارندگى متخلّفان اشاره شده است. آنان نه خود حاضرند در جبهه نبرد حضور يابند و به ستيز با دشمنان اسلام برخيزند و نه مايلند ديگران به جنگ روند. آنها تلاش مىكنند و با تبليغات خود، جلوى بسيج مردم و حضور آنان در جبهه را بگيرند. هدف آنان اين است كه جبهه مسلمانان را تضعيف شود و جبهه كفّار تقويت گردد و موازنه قوا و پيروزى به نفع دشمنان اسلام بشود.
٢. «اشِحَّةً عَلَيْكُمْ فَاذا جاءَ الْخَوْفَ رَايْتَهُمْ يَنْظُرُونَ الَيْكَ تَدُورُ اعْيُنُهُمْ كَالَّذى يُغْشى عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِ فَاذا ذَهَبَ الْخَوْفُ سَلَقُوكُمْ بِالْسِنَةٍ حِدادٍ اشِحَّةً عَلَى الْخَيْرِ» «٢» نسبت به شما تنگ نظرند. وقتى بيم و ترس (زمان جنگ) فرا رسد مىبينى كه (آنان را كه از شدت ترس چون محتضر) به تو خيره شدهاند چشمانشان مىچرخد مثل كسى كه از سختى جان كندن بيهوش شده است و چون ترس و بيم (جنگ) برطرف شود، با زبانهاى تند و خشن در كمال طمع غنيمت مىطلبند.