تخلف در جنگ - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩٥
هدايت رسولخدا (ص) بودند. آن حضرت، چه قبل از حركت به جبهه و چه در جبهه و حين عمليات، آگاهيهاى لازم را به آنان مىداد تا براى كسى شك و ترديدى باقى نماند و همين مسأله موجب مىشد كه افراد سليم النّفس كمتر به فكر تخلّف بيفتند. البته منافقان و بيمار دلان كه از دستورات رسول اكرم (ص) سرباز مىزدند، حسابشان جداست.
در زمان اميرمؤمنان على (ع) نيز چنين بود. على رغم اينكه تبليغات دشمن قوى بود و مردم از سطح فكرى پايينى برخوردار بودند، آن حضرت توانسته بود با ايراد خطبهها و سخنرانيها، آمار تخلّف را كاهش دهد. خطبههاى نهج البلاغه بهترين و گوياترين شاهد اين مطلب است.
٢. تشويق يكى ديگر از راههاى پيشگيرىتخلّف «تشويق» افراد به رفتن جبهه و مبارزه با دشمن است. يادآورى پاداش مجاهدان، فاتحان و اجر بىحساب شهيدان، انجام وظيفه و مسائلى كه در اين راستاست، مىتواند فرد را براى رفتن به جبهه و جنگ، بسيج كند. چنانكه اميرمؤمنان (ع) نيروها را چنين تشويق مىكرد:
«امَّا بَعْدُ فَانَّ الْجِهادَ بابٌ مِنْ ابْوابِ الْجَنَّةِ فَتَحَهُ اللَّهُ لِخاصَّةِ اوْلِيائِهِ وَ هُوَ لِباسُ التَّقْوى وَ دِرْعُ اللَّهِ الْحَصينَةُ وَ جُنَّتُهُ الْوَثيقَةُ» «١» جهاد درى از درهاى بهشت است كه خداوند آن را مخصوص اولياى خودش گشوده است. جهاد لباس تقوا و زره محكم الهى و سپر مطمئن خداست.